Hætti með svitalyktareyði og baðar sig í ísvatni: „Fólk heldur að ég hljóti að lykta hræðilega!“

Það hljómar eins og martröð fyrir marga: enginn svitalyktareyður í heilan áratug, sjampó aðeins einu sinni í viku og eingöngu ískaldar sturtur sem standa yfir í innan við tíu mínútur. En fyrir einn óhræddan einstakling er þetta ekki leti eða hirðuleysi heldur meðvituð tilraun til að losa líkamann undan oki neysluhyggjunnar.

„Ég tek sturtu á hverjum degi en nota aðeins sjampó vikulega og enga hárnæringu. Vikursteinn tvisvar í viku sér um dauðar húðfrumur og ég hef ekki snert svitastillandi efni í yfir tíu ár,“ segir sögumaðurinn. Hann fullyrðir að með aldrinum hafi svitamyndun minnkað og líkaminn hafi einfaldlega fundið sitt náttúrulega jafnvægi án allra ilmspreyja eða rakakrema.

Read nextEftir atvinnulífið: Hvernig þú sparað milljónir með réttri skattaumbreytingu — og fimm YouTube rásir fyrir rofsættinn

Viðbrögð samferðafólks létu ekki á sér standa og voru vægast sagt eldfim. Margir fylltust hneykslun yfir þessari óvenjulegu líkamshirðu. Einn álitsgjafi sagði skorinort: „Farið bara í heita sturtu og setjið á ykkur svitalyktareyði, þetta er spurning um almenna kurteisi.“ Annar benti á lífeðlisfræðilega staðreynd: „Lyktarskynið daprast með aldrinum. Fólk heldur oft að það lykti ekki neitt einfaldlega vegna þess að það er orðið ónæmt fyrir eigin líkamslykt.“

Aðrir komu sögumanni hins vegar til varnar og lofuðu hugrekkið til að stíga út úr auglýsingadrifinni efnanotkun. Einn talsmaður einfalds lífs benti á að tíð sturtuböð með sterkum sápum eyðileggi náttúrulega fituhúð líkamans og skapi vítahring þurrks og ójafnvægis. Í heimi þar sem vatnsskortur og mengun vaxa sé skynsamlegt að endurskoða allar sjálfgefnar hreinlætisvenjur.

En líkamlegi aginn reyndist aðeins hálfur sigurinn. Á bak við hreina, kalda rútínuna leyndist önnur og myrkari barátta: lamandi andleg heilaþoka eftir áralangt stjórnlaust áreiti snjallsíma og samfélagsmiðla. Sögumaður lýsir því hvernig hæfnin til að lesa, læra og einbeita sér hafi nánast þurrkast út í stöðugu upplýsingaflæði.

„Ég get ekki einbeitt mér í fimmtán mínútur í senn og man varla það sem ég les. Það er ógnvekjandi að finna hvernig hugurinn hefur látið undan,“ segir hann í leit að lausnum til að endurheimta andlega skerpu.

Stjórnendur Leiðarljóss kafa ofan í þessa átakanlegu sögu í nýjasta hlaðvarpsþætti sínum og takast á um mörkin milli heilbrigðrar einföldunar og félagslegrar einangrunar.