झ्यालबाहिरको त्यो कालो आकृति र फोन स्क्रिनमा बोलेको मृत बालिकाको आत्मा!

मध्यरातको सन्नाटामा जब संसार निदाउँछ, तब केही यस्ता ढोकाहरू खुल्छन् जसको व्याख्या कुनै विज्ञानसँग हुँदैन। आफ्नै घरको झ्यालबाहिर देखिने अनौठो बाँझो जमिन होस् वा हातमा रहेको मोबाइलको स्क्रिन, अदृश्य शक्तिहरू मानिसको नजिक आउने नयाँ बाटो खोजिरहेका छन्।

पहिलो घटना एउटा त्यस्तो सुनसान घरको हो, जसको पछाडि फैलिएको बाँझो जमिन वर्षौँदेखि खाली छ। त्यहाँ बस्ने व्यक्ति भन्छन्, राति दुई बजेपछि त्यो जमिनबाट अज्ञात काउकुती लाग्ने आवाजहरू आउँछन्। एक रात जब झ्यालको पर्दा हटाइयो, जमिनको बीचमा अग्लो, कालो छायाँ हलचल नगरी उभिएको देखियो। त्यो छायाँ जमिनमा नटेकी हावामै बिस्तारै झ्यालतर्फ अघि बढिरहेको थियो।

Read nextक्यामेराले हरेक रात ठ्याक्कै २:११ मा चालीस सेकेन्ड गुमायो — अनि अन्तिम बिहान गोरेटो उल्टो दिशा फर्कियो

प्रत्यक्षदर्शीका अनुसार त्यो डर शब्दमा व्यक्त गर्न सकिँदैन। कोठाको तापक्रम अचानक शून्यमा झरे जस्तै भयो। त्यो छायाँ झ्यालको ठीक बाहिर आएर टक्क अडियो। बिहानीको घाम नझुलुन्जेल त्यो चिसो उपस्थिति त्यहीँ महसुस भइरह्यो।

तर के यस्ता प्रेतात्माहरू पुरानो जमिनमा मात्र सीमित हुन्छन्? दोस्रो घटनाले प्रविधिलाई समेत त्रसित बनाइदिएको छ। अमेरिकाको मध्यपश्चिमस्थित एउटा पुरानो ऐतिहासिक घरमा गएकी साथीसँग इन्स्टाग्राम भिडियो कल गर्दा यो डरलाग्दो क्षण सुरु हुन्छ।

कलको बीचमै साथीको अनुहारको छेउछाउ अनौठो तरिकाले धमिलो हुन थाल्छ। त्यो इन्टरनेटको कमजोरी वा पिक्सेल फुटेको जस्तो पटक्कै थिएन। त्यो त क्यामेराको लेन्स अगाडि कुनै अदृश्य कुहिरो तैरिए जस्तो देखिन्थ्यो।

साथीले त्यो घर युद्धको इतिहास बोकेको र त्यहाँ आत्माहरूको बास रहेको बताइन्। उनले सिधै त्यो अदृश्य शक्तिसँग कुरा गर्न थालिन्। उनले भनिन्, 'यदि तिम्रो जवाफ हो हो भने स्क्रिन धमिलो पारिदेऊ।'

त्यसपछि जे भयो, त्यसले कलमा रहेका दुवैको सातो लियो। जब सोधियो— 'के तिमी १३ वर्ष मुनिकी हौ?' तत्कालै स्क्रिन बाक्लो गरी धमिलियो। तर जब सोधियो— 'के तिमी ११ वर्षभन्दा सानो छौ?' स्क्रिन तुरुन्तै छर्लङ्ग भयो। प्रश्नहरूको शृङ्खलाबाट पुष्टि भयो कि त्यो १२ वर्षकी बालिकाको आत्मा थियो, जो दशकौँअघि बितेकी थिइन्।

यो घटना बाहिरिएपछि अनलाइनमा मानिसहरू विभाजित भएका छन्। एक टिप्पणीकर्ताले भने, 'प्रविधि केवल संकेत समात्ने माध्यम हो, आत्माहरूले हामीसँग बोल्न डिजिटल तरिका रोजिरहेका छन्।' अर्का एक व्यक्तिले तर्क गरे, 'हाम्रो वरिपरि हजारौँ अदृश्य तरंगहरू छन्, क्यामेराको सेन्सरले त्यो चिसो ऊर्जालाई समातेको हुन सक्छ।'

भौतिक जमिनको डर होस् वा हातको स्क्रिनमा आएको धमिलो छायाँ, सत्य के हो भने हामी कहिल्यै पूर्ण रूपमा एक्ला छैनौँ।

यो रहस्यमय कथाको भित्री त्रास र अनसुलझे पाटोलाई पोडकास्टका प्रस्तोताहरूले गहिराइमा खोतलेका छन्।