पहिलो शोमै ५ मिनेटसम्म कोही नहाँसेपछि: जब स्टेजको सन्नाटा र भाइरल ट्रोलले यो कमेडियनको भाग्य बदल्यो!

काठमाडौँको एक भूमिगत क्याफेमा घडीले रातिको साढे आठ बजाउँछ। स्टेजको रातो पर्दा पछाडि उभिएका एक २४ वर्षीय युवाको हातमा सानो डायरी छ, जसमा तीन सातादेखि कोरिएका र मेटिएका दर्जनौँ लाइनहरू छन्। उनको नाम उद्घोषण हुन्छ, ताली बज्छ, तर जब उनी माइक समातेर आफ्नो पहिलो चुटकुला सुनाउँछन्—कोठामा मुटु नै चिसो बनाउने सन्नाटा छाउँछ।

एक मिनेट बित्छ, दुई मिनेट बित्छ। कफीको कप टेबलमा राखिएको ट्याक्क आवाज र पछाडि कसैले खोकेको आवाज बाहेक केही सुनिँदैन। पसिनाले निधार भिज्न थाल्छ र तीन साताको तयारी आँखाअगाडि धुवाँजस्तै उड्छ।

Read nextनिल ब्रेननको '३ माइक्स': जब कॉमेडी बन्छ थेरापी सत्र — आठ वर्षपछि पनि जारी विवाद

यो दृश्य कुनै चलचित्रको होइन, बरु स्ट्यान्ड-अप कमेडीको दुनियाँमा पाइला टेक्ने हरेक कलाकारले कम्तीमा एक पटक भोग्ने तितो यथार्थ हो। तर आजको डिजिटल युगमा स्टेजको यो असफलता क्याफेको चार पर्खालभित्र मात्र सीमित रहँदैन।

अर्की उदीयमान कलाकार रितुको कथा अझै नाटकीय छ। उनले आफ्नो पहिलो शोमा काठमाडौँको ट्राफिक र प्रेम सम्बन्धबारे ६ मिनेटको प्रस्तुति दिएकी थिइन्। दर्शक दीर्घाको कुनामा बसेका कसैले उनको प्रस्तुतिको सबैभन्दा कमजोर १५ सेकेन्डको भाग मात्र मोबाइलमा कैद गरे र भोलिपल्टै व्यङ्ग्यात्मक क्याप्सनसहित इन्टरनेटमा पोस्ट गरिदिए।

४८ घण्टा नबित्दै त्यो क्लिप ३ लाखभन्दा बढी पटक हेरियो। कमेन्ट सेक्सनमा अनगिन्ती अपरिचितहरूले उनको हास्य चेतमाथि प्रश्न उठाए। एक टिप्पणीकर्ताले लेखे, "यस्तो जोक सुन्नुभन्दा त ट्राफिक जाममै बस्नु बेस!" अर्का एक आलोचकले तर्क गरे, "आजकल माइक पाउनेबित्तिकै जो पनि कमेडियन बन्न खोज्छन्, लेखनको गहिराइ कत्ति पनि छैन।"

सामान्य मानिसका लागि यस्तो सार्वजनिक उपहासले सधैँका लागि स्टेज छोड्न बाध्य पार्न सक्थ्यो। तर हास्य कलाकारहरूको दिमाग अलि फरक तरिकाले चल्छ।

रितुले अर्को साताको शोमा त्यही भाइरल भिडियोको स्क्रिनसट र सबैभन्दा तीता कमेन्टहरू प्रिन्ट गरेर स्टेजमा चढिन्। उनले दर्शकलाई ती कमेन्टहरू एक-एक गर्दै पढेर सुनाइन् र प्रत्येक ट्रोलमाथि उल्टै त्यस्तो धारिलो पन्चलाइन प्रहार गरिन् कि पूरा हल हाँसोले गुञ्जियो। एक दर्शकले पछि प्रतिक्रिया दिँदै भने, "जसले उनलाई अनलाइनमा गिज्याउन खोजेका थिए, रितुले उनीहरूकै शब्द बेचेर टिकटको पैसा असुल गरिन्!"

यस्तै अप्रत्याशित क्षणहरू कमेडीको असली मुटु हुन्। कहिले शोको बीचमै दर्शकको फोन बज्छ र कलाकारले फोन खोसेर उता पट्टिकी श्रीमतीसँग गफ गरिदिन्छन्, त कहिले पन्चलाइन भन्नै लाग्दा बत्ती जान्छ र मोबाइलको टर्च बालेर भूतको पारामा चुटकुला पूरा गरिन्छ।

अहिले कमेडी समुदायमा एउटा रोचक बहस पनि चुलिएको छ—के महिनौँ लगाएर लेखिने साहित्यिक चुटकुला साँचो कला हो, वा दर्शकसँग तत्काल गरिने सवाल-जवाफ र मिम ह्युमर नै भविष्यको बाटो हो? एक पक्षले तत्काल गरिने ठट्टालाई सस्तो भ्युजको खेल मान्छ भने अर्को पक्षले यसलाई जीवन्त कलाको उत्कृष्ट नमुना ठान्छ।

स्टेजको त्यो डरलाग्दो सन्नाटा, पहिलो प्रस्तुतिको मनोविज्ञान र भाइरल ट्रोलहरूलाई हाँसोमा बदल्ने कलाबारे अझै रमाइला किस्सा र लाइन-बाय-लाइन विश्लेषण सुन्न चाहनुहुन्छ भने 'कथा स्पाइक्स' पडकास्टको यो विशेष एपिसोडमा रचना र किरणको मजेदार संवाद सुन्न नछुटाउनुहोला!