4 თვე შიმშილი და ნულოვანი შედეგი: ფიტნესის დიდი ილუზია თუ მეტაბოლური ხაფანგი?

წარმოიდგინეთ სცენა: თქვენ ხართ ორმეტრიანი მამაკაცი, იწონით 120 კილოგრამს და გადაწყვეტთ, რომ დროა ცხოვრება რადიკალურად შეცვალოთ. ოთხი თვის განმავლობაში ყოველდღიურად წონით თითოეულ ლუკმას, იღებთ მხოლოდ 1900-2100 კალორიას, კვირაში სამჯერ მძიმე წონებს ეჭიდებით, ვარჯიშის შემდეგ ველოტრენაჟორზე ოფლად იღვრებით და დასვენების დღეებში მთის აღმართებს ლახავთ. ქაღალდზე ეს იდეალური გეგმაა. რეალობაში კი — ოთხ თვეში მხოლოდ ორნახევარი კილოგრამი გაქვთ დაკლებული.

ეს არ არის გამოგონილი სცენარი. ეს არის ათასობით ადამიანის ყოველდღიური რეალობა, რომლებიც ფიტნეს-სამყაროს ერთ-ერთ ყველაზე დიდ თავსატეხს აწყდებიან. რატომ უარს ამბობს სხეული წონის დაკლებაზე მაშინ, როდესაც ყველაფერს წესების სრული დაცვით აკეთებთ?

Read next„100 000 კმ-ით ჩამოყრილი გარბენი და ღამის 3 საათზე ზარები“: მეორადი მანქანების ყიდვა-გაყიდვის ყველაზე გიჟური ისტორიები

ეს პრობლემა მხოლოდ წონის დაკლებას არ ეხება. ფიტნეს-საზოგადოებაში ემოციური და ფიზიკური წნეხი ხშირად ზღვარს სცილდება. 19 წლის ახალგაზრდა იხსენებს, თუ როგორ მიაღწია 66 კილოგრამს სასტიკი შიმშილობითა და კალორიების მკაცრი შეზღუდვით. კუნთოვანი მასა საერთოდ არ გააჩნდა, თუმცა ბედნიერი იყო, რადგან საზოგადოებისგან სრულიად განსხვავებულ დამოკიდებულებას გრძნობდა. როგორც კი ძველი ჩვევები დაუბრუნდა და წონა აღდგა, მასთან ერთად სხეულის დისმორფოფიის მძიმე განცდაც დაბრუნდა.

სხვა მხრივ, ახალბედები პირველივე თვეში აწყდებიან ფსიქოლოგიურ ბარიერებს. საკმარისია ერთ ვარჯიშზე წინა კვირის წონა ვერ ასწიონ, რომ საკუთარ ძალებში ეჭვი შეეპაროთ და თავს დამარცხებულად იგრძნონ. ამას ემატება ტექნიკური პრობლემებიც — მაჯების ტკივილი ფრონტალური ჩაჯდომებისას, ვარჯიშების არასწორი დაგეგმვა და კალორიების დეფიციტისგან გამოწვეული უენერგეტიკობა.

ამ საკითხზე აზრები ორ მკვეთრად დაპირისპირებულ ბანაკად იყოფა.

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

პირველი ბანაკის წარმომადგენლები მიიჩნევენ, რომ გამოსავალი მხოლოდ მკაცრ დისციპლინასა და მათემატიკაშია. ერთ-ერთი განხილვისას აღინიშნა, რომ თუ წონა არ იკლებს, მიზეზი თითქმის ყოველთვის არასწორად დათვლილი კალორიებია. "ადამიანები ხშირად ივიწყებენ ზეთის, სოუსებისა და მცირე წასახემსებლების აღრიცხვას," — განმარტა ერთ-ერთმა დამკვირვებელმა. ამ პოზიციის მიხედვით, სხეული თერმოდინამიკის კანონებს ემორჩილება და თუ შედეგი არ არის, კალორიული დეფიციტი კიდევ უფრო უნდა გაღრმავდეს.

მეორე ბანაკი კი სრულიად საპირისპირო მიდგომას იცავს. მათი თქმით, ორგანიზმის გადატვირთვა და ზედმეტად დაბალი კალორიები იწვევს მეტაბოლურ ადაპტაციასა და ქრონიკულ სტრესს. "როდესაც ორმეტრიანი სხეული ასეთ მძიმე დატვირთვას იღებს და მხოლოდ 1900 კალორიით იკვებება, კორტიზოლის დონე კატასტროფულად იზრდება, რაც იწვევს წყლის შეკავებას და პროგრესის ბლოკირებას," — აღნიშნა მეორე ექსპერტმა. ამ ბანაკის მიხედვით, გამოსავალი კალორიების დროებით გაზრდაში, ძილის მოწესრიგებასა და სხეულისთვის დასვენების მიცემაშია.

რომელი მხარეა მართალი? არის თუ არა წონის შეჩერება უბრალო მათემატიკური შეცდომა, თუ ჩვენი ორგანიზმის თავდაცვითი რეაქცია?

სწორედ ამ მწვავე დებატებსა და რეალურ ისტორიებს სიღრმისეულად განიხილავენ პოდკასტ "მძიმე წონას" წამყვანები ახალ ეპიზოდში.