मी अंतराळात गेलो आणि एक प्राणी मला भिंतीत धडकवला! आता कानात गोंगाट सुरू

एका व्यक्तीने आपले अंतराळ प्रक्षेपणाचे अनुभव शेअर केले आणि ते वाचून सर्वांनाच धक्का बसला. उन्हाळ्याच्या सुरुवातीला त्याने पहिल्यांदा प्रयत्न केला, पण यश आले नाही. तरीही तो मागे हटला नाही. अर्धा महिन्याने, एकदम, तो बाहेर पडला, पण हे इच्छित नव्हते. एका व्यक्तीने त्याला बाहेर घेऊन गेला आणि अशा जागी नेले जिथे त्याच्या जुन्या आठवणी होत्या. त्यानंतर तो त्याला गर्दीत घेऊन गेला आणि तिथे सगळे लोक हसत होते. ही घटना वाचून अनेकांना वाटले की हे खरे अंतराळ प्रक्षेपण आहे.

पण आठवड्याने तो परत आला. या वेळी मी माझ्याच खोलीत होतो, पण तिथे काहीच दिसत नव्हतं. एकदम, त्याला माझ्या शरीरावर पूर्ण नियंत्रण मिळालं आणि त्याने मला जोरात भिंतीत धडकवलं. मला वेदना झाल्या. त्याने पुन्हा एकदा हे केलं आणि मी जागे झालो. त्या क्षणी मी विचारत होतो की त्याचं काय चाल आहे. त्यानंतर तो गायब झाला. पण ताज्या काळात त्याची उपस्थिती मला जाणवतेय. मी आठवड्यापूर्वी ल्युसिड ड्रिम्समध्ये त्याला पाहिलं. आज तो पुन्हा मला बाहेर घेऊन जातोय, पण या वेळी मला वाटतंय की मी अंधळा झालोय. मी काहीच पाहू शकत नव्हतो. तो मला कुठेतरी नेऊन पोहोचवू इच्छित होता आणि आम्ही दोघे माझ्या शरीरावर नियंत्रण मिळवण्यासाठी लढत होतो. मी स्वतःला जागे करण्याचा प्रयत्न केला, दुसऱ्यांदा यश आलं. एक महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे, या आकस्मिक प्रक्षेपणांपूर्वी प्रत्येक वेळी मला माझ्या खोलीत त्याची उपस्थिती जाणवते. मग माझा डावा कान जोरात वाजू लागतो आणि मला कंपने ऐकू येतात.

Read nextजर्मनीचा गोलपाशातील गडद काळ: क्लोझ्याच्या नंतरचे रहस्य आणि इटलीची विजयी वाट

समाजाने यावर दोन वेगवेगळ्या प्रतिक्रिया दिल्या. काहींना वाटते की हे खरे अंतराळ प्रक्षेपण आहे आणि एखादा प्राणी तुम्हाला शिकवत आहे. त्यांचा मुख्य युक्तिवाद असा आहे की शारीरिक वेदना आणि भिंतीत धडकणे हे सामान्य स्वप्न नाही. पण काहींना वाटते की हे निद्राबाध किंवा मानसिक ताण आहे. एखाद्याने म्हटले की अंधार, कानातला आवाज आणि शरीरावरील ताबा हे निद्राबाधाचे जुने लक्षण आहेत. दुसऱ्या व्यक्तीने म्हटले की आताच्या काळात ताणतणावामुळे असे अनुभव सामान्य झाले आहेत.

आता आपण दुसऱ्या बाजूकडे वळू. इयरबड्सच्या गूढाकडे. एका व्यक्तीने उन्हाळ्यात इयरबड्स खरेदी केले, पण धुलाईत डावे इयरबड खराब झाले. ऑगस्टपासून फक्त उजवे काम करते. धावताना दोन्ही घालतो, पण डावा कानात छिद्र आहे, म्हणून तो नेहमी बाहेर पडतो. उजव्याला स्पर्श केल्यावर संगीत थांबते, पण डावे काम न केल्याने तो नेहमी समायोजित करता येतो. काल धावताना उजवे काम करत नव्हते आणि डावे काम करत होते. हे छोटे बग वाटले तरी मला वाटतेय की मी वेडा होतोय. त्यात 'L' आणि 'R' असल्याने मी गोंधळलो नाही. मला १०० टक्के खात्री आहे की उजवे नेहमी काम करते.

दोन्ही अनुभवांमधील सामायिक धागा म्हणजे कान आणि शरीर कधी कधी फसवतात, पण काही वेळा तंत्रज्ञानच फसवते. जेव्हा आपले कान आणि डोळे तुम्हाला फसवतात, तेव्हा आपल्याला वाटते की काहीतरी अलौकिक घडत आहे. पण तसे नसते. तरीही, अलौकिक अनुभवांमध्ये रस असणाऱ्यांसाठी ही कहाणी खास आहे. गौरी आणि समीर यांनी या गूढावर सखोल चर्चा केली आहे. आम्ही पुढील एपिसोडमध्ये यावर अधिक माहिती देऊ.