"असलं चित्र घरात कोण लावणार?" क्लायंटच्या प्रश्नावर भडकला चित्रकार!

कला ही फक्त दिवाणखान्याची भिंत सजवण्यासाठी असते का? की ती माणसाच्या अंतरंगातील उथापालथ दाखवणारे एक माध्यम आहे? या प्रश्नावरून सध्या डिजिटल आणि पारंपरिक चित्रकारांमध्ये जुंपली आहे.

एका कलाकाराने तब्बल ६ वर्षांनंतर चित्रांना हात लावला, पण त्याचे अनुभव थक्क करणारे आहेत. वैयक्तिक आयुष्यातील वादळांमुळे त्याची कल्पनाशक्ती पूर्णपणे मंदावली होती. "माझ्याकडे आता पेन्सिलने तासनतास घासण्याचा संयम नाही," असे तो म्हणतो.

Read nextमध्यरात्री तंबूच्या कापडाला स्पर्श करून गेला तो अथांग प्राणी... सह्याद्रीच्या जंगलातील ती थरारक रात्र!

जेव्हा त्याने स्वतःच्या मनातील तीव्र भावना कॅनव्हासवर उतरवण्यास सुरुवात केली, तेव्हा लोकांनी त्याला थेट विचारले, "असं चित्र विकत तरी कोण घेईल? कोणाच्या घरात या चित्राला जागा मिळेल?"

यावर चिडून कलाकाराने उत्तर दिले की, कला ही फक्त शोभेची वस्तू नाही. ती माणसाला विचार करायला लावणारी असावी. यावरून कला जगतात दोन स्पष्ट तट पडले आहेत.

काही अनुभवी कलाकारांच्या मते, जर कलाकारात संयम नसेल तर त्याने स्पीड स्केचिंग आणि लाईव्ह मॉडेल ड्रॉइंगचा सराव केला पाहिजे. बाजारात टिकायचे असेल तर व्यावसायिक दृष्टिकोन हवाच. तर दुसऱ्या बाजूच्या कलाकारांचे म्हणणे आहे की, कलाकाराने स्वतःला अगदी 'निरुपयोगी' चित्रे काढण्याचे स्वातंत्र्य दिले पाहिजे. अडकून पडलेल्या कल्पनाशक्तीला मोकळे करण्यासाठी लहान मुलांसारखे कलरिंग बुक्स वापरणे ही वाईट गोष्ट नाही.

व्यावसायिक यश की खरी कलात्मक अभिव्यक्ती? या गरम वादाची खुसखुशीत मेजवानी 'रंगरेषा' पॉडकास्टच्या या भागात पाहायला मिळणार आहे.