پلار یې میلیوني سوداګري مخې ته کېښوده، خو ده کڅوړه وتړله او ولاړ: د یوې خطرناکې پرېکړې کیسه!

خپله ارامي پرېښودل او نامعلومه راتلونکي ته ور دانګل د هر چا کار نه دی. کله چې خبره د کورنۍ د پېړیو پخواني درنښت او چمتو شوي بډایه ژوند وي، ډېری خلک خاموشي غوره کوي او په جوړه شوې لار روانېږي. خو د ټولو خلکو کیسه یو شان نه وي. ځینې داسې کسان شته چې د تیار دسترخوان پر ځای، د خپلو خولو او نویو زده کړو خوند غواړي.

کامران همداسې یو ځوان و. پلار یې په بازار کې یو له تر ټولو پېژندل شویو سوداګرو څخه دی، هغه سړی چې لسیزې یې خوارۍ کړې وې ترڅو خپلې درې لسیزې پخوانۍ هټۍ او شرکتونه خپل یوازیني هوښیار زوی ته وسپاري. هر څه چمتو وو: ښه تنخوا، لوکس موټر، او یو ډاډمن ټولنیز درنښت. خو د کامران زړه په دې زړو دفترونو او حسابي پاڼو کې نه لګېده. هغه غوښتل د سافټویر انجینر شي او د مصنوعي استخباراتو په سختو روزنو کې شپې او ورځې سبا کړي.

Read nextدوه ماسټرۍ او خالي جیب: په ۲۸ کلنۍ کې ولې یو پیاوړی انجنیر د ناتوانۍ او پردیپالۍ په لومه کې بند پاتې دی؟

کله چې هغه په پای کې پرېکړه وکړه او خپل پلار ته یې وویل چې دا سوداګري پرېږدي، د کورنۍ عکس العمل چاودېدونکی و. پلار یې دا کار نه یوازې تېروتنه، بلکې پر خپل ټول ژوند او هڅو یو سپکاوی وباله. کورنۍ اړیکې په بشپړه توګه ترینګلې شوې او پلار یې ورته وویل چې که دا دروازه وتړي، نو بېرته به د مالي ملاتړ هېڅ هیله ونه لري.

کامران کڅوړه وتړله او ولاړ. په یو کوچني او بې اسانتیاوو اطاق کې د شپې تر ناوخته پورې د کمپيوټر پر مانیټر کار کول، او په ورځ کې د روزنیزو کورسونو لګښت پوره کول د هغه نوی ژوند شو. لوږه، فشار او تر ټولو بد، د یوازیتوب درد د ده د ورځې عادي ملګري وو.

د دې موضوع په اړه د خلکو غبرګونونه خورا توند او جالب دي. یو تبصره کوونکي وویل چې پلار یې سل په سلو کې حق درلود، ځکه په دې بې رحمه نړۍ کې ډاډمن کار او شتمني پرېښودل د ځوانۍ بې ځایه غرور دی. د ده په اند، هېڅ معقول انسان د کورنۍ جوړ شوی میراث په وړیا توګه نه ضایع کوي.

خو بل استدلال وکړ چې د کامران پرېکړه د رښتینې مېړانې نښه ده. د هغه په نظر، یو کس نشي کولی د نورو په هیلو کې خوشحاله ژوند وکړي. که یو څوک خپل زړه ونه څاري، نو حتماً به په راتلونکي کې په یوه خفه او ناکام انسان بدل شي، که څه هم میلیونه پیسې ولري.

د وخت په تېرېدو سره کامران ثابته کړه چې د ده پرېکړه تش خیال نه و. هغه سخت روزنیز پړاوونه تېر کړل، د نړیوال شرکت یوه مهمه پروژه یې وګټله او اوس په لوړه کچه مسلکي کار کوي. که څه هم د پلار زړه یې تر اوسه پوره نه دی رغېدلی، خو د ده احترام ورو ورو په کورنۍ کې راژوندی کېږي.

دا چې ایا شخصي بریا رښتیا هم د کورنۍ د خپګان قیمت پوره کولی شي، او څنګه یو ځوان کولی شي دغه ترخه واټنونه لنډ کړي؟ د 'خپل او ننګیالی' خپرونې کوربانه د دې احساساتي او تودې کیسې هر اړخ ته د پادکاسټ په روانه برخه کې په ډېر جذاب ډول ور ننوځي.