د مرګ او کرکې په منځ کې بند پاتې لور: زما مور په بستر کې سا ورکوي او زه له یوه بلا ورور سره په کور کې بندیوانه یم!

دا د یوې داسې کورنۍ د زړه چاودون کیسه ده چې په ظاهره ارامه خو په باطن کې د اور په لمبو کې سوځي. یوه دېرش کلنه نجلۍ چې کلونه یې د خپلې کورنۍ د بقا لپاره خپله خوښي قرباني کړې، نن د داسې یوه طوفان په مخ کې ولاړه ده چې نه د وتلو لاره لري او نه د پاتې کېدو توان. د هغې مور د سرطان په وروستي پړاو کې ده او یوازې څو اونۍ ژوند ورته پاتې دی، په داسې حال کې چې پلار یې هم د ستړیا او غم له امله ناتوانه شوی دی.

خو تر ټولو دردوونکې برخه دا ده چې د همدې ناروغې مور تر څنګ، د هغې څلوېښت کلن مشر ورور ژوند کوي؛ یو داسې سړی چې پنځه کاله کیږي بې کاره دی، په شرابو او برېښنایي نشو روږدی دی، او ټوله ورځ د کور په زېرزمینۍ کې په انلاین قمار او لوبو تېروي. دا ورور مخکې هم د خپلې نشې له امله تر بې کورۍ او تاوتریخوالي رسېدلی او ان پر خپله کورنۍ یې د برید هڅې کړې دي. خو پر ځای د دې چې والدین یې له کوره وباسي، تل یې پر خپله لور فشار راوړی چې د دې تباهۍ بار پخپلو اوږو یوسي.

Read nextد عقل مغالطه او د مات شوي باور اوښکې: ایا وجدان لا هم ژوندی دی؟

کله چې دا لور له دې زهرجن چاپیریال څخه د وتلو هڅه کوي، مور یې ورته زارۍ کوي او وايي چې یوازې د هغې په موجودیت کې ورور یې یو څه ارام پاتې کیږي. هغه په حقیقت کې د خپل ورور د بد چلند قرباني شوې او هر کله چې اعتراض کوي، د کورنۍ له لوري ورته ویل کیږي چې ته بې حده حساسه یې او باید ډېر درمل وخورې ترڅو ارامه شې. په داسې حال کې چې نجلۍ خپله دنده پر مخ بیايي او تر څنګ یې کوچنی تجارت هم کوي، خو هره شېبه یې په کور کې له وېرې او ژور خپګان سره تېریږي.

د دې دردونکي حالت په وړاندې خلک په دوو متضادو نظرونو وېشل شوي دي. یو نظر ورکوونکي په قاطعیت سره وویل چې دا نجلۍ باید همدا نن خپل کالي ټول کړي او له دې کوره ووځي، ځکه د والدینو د کمزورۍ او غلطو پرېکړو تاوان باید دا ورنه کړي. د هغه په باور، ورور یې باید د خپل ژوند تر ټولو کښته کندې ته وغورځیږي ترڅو پوه شي چې څه کوي، او نجلۍ باید د نورو لپاره خپل رواني ژوند له منځه یو نه سي.

خو بل لوري ته بل نظر دا دی چې د مور د ژوند وروستۍ دوه اونۍ پاتې دي، او که لور په دې سخت وخت کې کور پرېږدي، نو ټول عمر به د مور د یوازې پرېښودلو دروند وجداني بوج احساس کړي. دوی استدلال کوي چې هغه باید د مور تر وروستۍ ساه پورې پاتې شي، خو ژر تر ژره دې د خپلې مور د ملکیت او شتمنۍ واک په قانوني ډول ترلاسه کړي ترڅو دا معتاد ورور د کورنۍ وروستۍ سرچینې هم په قمار کې ونه بایلي.

دا د انسان د بقا او کورني مسؤلیت ترمنځ تر ټولو لویه شخړه ده چې انسان په دواړو حالتونو کې ماتې خوري.

زموږ په خپرونه کې، کوربان د دې زړه بوږنوونکې کیسې پر هره پټه زاویه او د حل پر سختو لارو تود او ناندره ایز بحث کوي.