اشکهای جنجالی یک مدیر هنگام استعفای کارمند: همدردی واقعی یا ترس از کار اضافه؟
اشکهای جنجالی یک مدیر هنگام استعفای کارمند: همدردی واقعی یا ترس از کار اضافه؟ · Avonetics
استعفا دادن همیشه لحظهای استرسزا است، اما وقتی مدیر مستقیم شما با دیدن نامه استعفا زیر گریه بزند و صورتش سرخ شود، ماجرا ابعاد تازهای به خود میگیرد. این تجربهای است که اخیراً یکی از نیروهای یک شرکت نامدار از سر گذرانده است؛ ماجرایی که واکنشهای فراوانی را درباره ماهیت روابط کاری و رفتارهای سازمانی به همراه داشته است.
راوی این ماجرا میگوید که عاشق کارش بوده و مدیر مستقیمش را مهربانترین فرد ممکن میدانسته است. اما تصمیمات مدیریت ارشد، فضای کاری را به شدت سمی کرده بود. تعدیل نیروی شدید، تیم ده نفره آنها را به پنج نفر کاهش داد و بار کاری سنگینی را روی دوش بقیه گذاشت. وقتی راوی تصمیم گرفت برای نجات آینده شغلیاش استعفا دهد، با صحنهای غیرمنتظره مواجه شد: مدیرش اشک ریخت و او را در آغوش کشید.
Read nextافشاگری تکاندهنده: آیا شرکتها از کارمندان پارهوقت سوءاستفاده میکنند؟
این اتفاق باعث شکلگیری دو دیدگاه کاملاً متفاوت در میان ناظران و فعالان محیط کار شده است.
گروه اول این رفتار را نشانهای از انسانیت و همدلی صادقانه در دنیای سرد شرکتی میدانند. یک تحلیلگر مسائل شغلی در این باره گفت: «روابط کاری صرفاً یک قرارداد مالی نیستند. وقتی مدیری برای رفتن کارمندش گریه میکند، یعنی برای حضور و تلاشهای او ارزش قائل بوده است. برخلاف بسیاری از مدیران سمی که هنگام استعفای کارمند خشمگین و کینهتوز میشوند، این مدیر نشان داد که رفاه کارمندش برایش مهمتر از منافع خودش است.»
اما در سمت مقابل، نگاه بسیار بدبینانهتر و ساختاریتری وجود دارد. مخالفان معتقدند این اشکها لزوماً به خاطر شخص کارمند نیست، بلکه ناشی از وحشت مدیر از آینده کاری خودش است. ناظر دیگری در این زمینه توضیح داد: «وقتی تیمی که ده نفر بوده به پنج نفر میرسد و حالا یکی دیگر هم میرود، مدیر میانی میداند که خودش باید بار تمام این کارهای برزمینمانده را بکشد. این گریه، اشکِ فرسودگی شغلی و ترس از حجم کاری مضاعف است.»
Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avoneticsهمچنین برخی دیگر اشاره کردند که مدیران میانی همواره میان فشار مدیریت ارشد برای کاهش هزینهها و فشار کارمندان برای شرایط بهتر گیر افتادهاند. آنها ابزار کافی برای نگه داشتن نیروهای خوب را ندارند و گریه، تنها واکنش احساسی باقیمانده برای آنهاست.
چه این اشکها از روی همدلی پاک باشد و چه از روی ترس و استرس کاری، یک چیز مشخص است: مدیریت سمی ارشد میتواند حتی بهترین تیمها و مهربانترین مدیران را به نقطه فروپاشی برساند.
مجریان پادکست اتاق جلسات در جدیدترین اپیزود خود به شکافی عمیقتر در این پرونده پرداختهاند و زوایای پنهان این استعفای احساسی را کالبدشکافی کردهاند.
