เขาจองตั๋วสายการบินเดียวกัน แต่จ่ายถูกกว่า 9,000 บาท แล้วสายการบินก็รูดบัตรเขาเอง!

เป็นตีหนึ่งครึ่ง และนักเดินทางคนหนึ่งกำลังนั่งจ้องสองแท็บที่เถียงกันเองอยู่บนหน้าจอ

แท็บหนึ่งคือเว็บไซต์ของสายการบินโดยตรง อีกแท็บคือเว็บเอเจนซี่ท่องเที่ยวออนไลน์เจ้าใหญ่ เป้าหมายคือตั๋วสองที่นั่ง บินจากโอ๊คแลนด์ นิวซีแลนด์ ไปดีทรอยต์ ในวันที่ 4 มกราคม

Read nextระทึก! นักสำรวจอุกกาบาต เกือบเอาชีวิตไม่รอดในทะเลทรายโมร็อกโก 3 วันโดดเดี่ยวกับแม่น้ำมรณะ!

เขาบอกเองว่าเขารู้กฎเหล็กของนักเดินทางดี กฎที่ว่า "จองตรงกับสายการบินเถอะ" และปกติเขาก็ทำแบบนั้น แต่เขาก็ใช้เอเจนซี่เจ้านี้มานานและไม่เคยมีปัญหา

แล้วตัวเลขก็ตบหน้าเขา

บนเว็บสายการบิน ตั๋วสองที่นั่งราคา 2,197.86 ดอลลาร์ บนเว็บเอเจนซี่ ตั๋วชุดเดียวกัน เที่ยวบินเดียวกัน ราคา 1,946.86 ดอลลาร์

ต่างกัน 251 ดอลลาร์ หรือเกือบเก้าพันบาท สำหรับสินค้าชิ้นเดียวกันเป๊ะ

เขาลองรีเฟรช ลองเปิดหน้าต่างไม่ระบุตัวตน ราคาไม่ขยับ สุดท้ายเขากดจองฝั่งที่ถูกกว่า

และนี่คือส่วนที่ทำให้เรื่องนี้แปลกกว่ากรณีตั๋วถูกทั่วไป

ไม่ถึงหนึ่งนาทีหลังกดยืนยัน สายการบินส่งอีเมลยืนยันตารางบินมาเอง รหัสจองใช้ได้ทันทีในระบบของสายการบิน ชื่อครบ ที่นั่งครบ

และเมื่อเขาเปิดดูรายการในบัตรเครดิต ชื่อผู้เรียกเก็บเงินคือสายการบิน ไม่ใช่เอเจนซี่

พูดง่ายๆ คือสายการบินรับเงินเขาเองโดยตรง ในราคาที่ถูกกว่าที่ตัวเองประกาศขายอยู่บนเว็บของตัวเอง

คำถามของเขาสั้นมาก ทำไม

คำตอบที่ตามมาแบ่งคนออกเป็นสองฝั่งทันที

ฝั่งแรกคือเสียงส่วนใหญ่ และเหตุผลตรงไปตรงมา

"เขาขายยกล็อต คุณเลยได้ตั๋วในราคาลด" คอมเมนต์หนึ่งอธิบาย พร้อมตั้งคำถามกลับแบบไม่ไว้หน้าใครว่า ถ้าไม่มีส่วนลด แล้วจะมีใครยอมจองนอกเว็บสายการบินทำไม เพราะการจองผ่านคนกลางคือตัวเลือกที่แย่ที่สุดอยู่แล้ว สายการบินจึงจำเป็นต้องมีแรงจูงใจให้

ในมุมนี้ ส่วนต่างเก้าพันบาทคือกำไรล้วนๆ ของคนจอง ตั๋วยืนยันแล้ว ระบบขึ้นชื่อแล้ว จบ

แต่อีกฝั่งไม่ได้มองแบบนั้น

อีกคนแย้งว่าสิ่งที่คนจองเพิ่งซื้อไปนั้นไม่ใช่แค่ตั๋วราคาถูก เขาเสนอว่าสายการบินยอมปล่อยที่นั่งราคาพิเศษให้เจ้าที่สาม ส่วนหนึ่งเพราะได้โยนภาระงานบริการลูกค้าออกไปพร้อมกัน

เพราะเวลาทุกอย่างราบรื่น ไม่มีใครสังเกตความต่าง แต่วันที่เที่ยวบินดีเลย์ ยกเลิก หรือต้องเปลี่ยนตารางกะทันหัน คนที่มีอำนาจแก้ไขให้คุณอาจมีแค่เอเจนซี่เจ้านั้นเจ้าเดียว

และการไม่ต้องรับสายลูกค้าที่ยืนโมโหอยู่กลางสนามบิน คือสิ่งที่มีมูลค่าจริงสำหรับบริษัทสายการบิน

ถ้ามองแบบนี้ 251 ดอลลาร์ไม่ได้หายไปไหนเลย มันคือค่าตอบแทนที่สายการบินจ่ายให้ผู้โดยสารรับความเสี่ยงเก็บไว้เอง

ที่ทำให้เรื่องนี้เผ็ดขึ้นอีกคือรายละเอียดเล็กๆ วันที่ 4 มกราคม ปลายทางดีทรอยต์ กลางฤดูหนาวของอเมริกา ซึ่งเป็นช่วงที่เที่ยวบินล่มเพราะพายุหิมะเป็นเรื่องปกติ

นั่นแปลว่าคำถามว่า "ใครจะช่วยคุณตอนตีสาม" ไม่ใช่คำถามเชิงทฤษฎี

และในอีกมุมของโลกการเดินทาง ยังมีอีกคนที่กำลังคำนวณราคาของทริปอยู่เหมือนกัน แต่ด้วยสมการคนละแบบ

เป็นเด็กวัยยี่สิบต้นๆ ที่เพิ่งย้ายออกมาอยู่คนเดียว จ่ายทุกอย่างด้วยเงินตัวเอง และไม่เคยเดินทางโดยไม่มีพ่อแม่มาก่อนเลยสักครั้ง ทริปทั้งชีวิตของเขาคือการไปเยี่ยมญาติ

วันที่เพื่อนกลุ่มหนึ่งชวนไปเที่ยวด้วยกัน เขาตื่นเต้นสุดขีด แผนแรกคือจีน

แล้วแผนก็เปลี่ยนเป็นรีสอร์ตออลอินคลูซีฟที่เม็กซิโก ราคาราวสองพันดอลลาร์

ปัญหาคือเขาไม่ดื่มเหล้าเลย และครึ่งหนึ่งของเสน่ห์ทริปแบบนั้นคือบาร์ที่เปิดทั้งวัน

ปัญหาที่หนักกว่าคือเขาเกลียดการนั่งเฉยๆ เขาบอกเองว่าศัตรูตัวร้ายที่สุดของเขาคือการอยู่นิ่ง พอนั่งลงเมื่อไหร่เขาจะเฉื่อยทันที เขาอยากเดิน อยากสำรวจ อยากหลงทางในเมืองที่ไม่รู้จัก

และสำหรับนักศึกษาที่แบกค่าเช่ากับค่ากินเองทุกเดือน สองพันดอลลาร์เพื่อไปนั่งอยู่ในรีสอร์ตคือเงินมหาศาล

"ผมเครียดกับชีวิตก็จริง แต่ผมยังไม่ถึงจุดที่ต้องเปลี่ยนประเทศเพื่อจะได้นั่งชายหาด" เขาสรุปความรู้สึกตัวเองไว้แบบนั้น

และตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่าเพื่อนๆ เริ่มไม่พอใจกับความลังเลของเขาแล้ว จากคนที่ตื่นเต้นที่สุดในกลุ่ม เขากลายเป็นคนที่ทำให้แผนสะดุด

สองเรื่องนี้ต่างกันคนละขั้ว แต่ถามคำถามเดียวกัน ราคาที่เราเห็นบนหน้าจอ กับสิ่งที่เราจ่ายจริง มันคือจำนวนเดียวกันหรือเปล่า

คนหนึ่งประหยัดเก้าพันบาทแต่ไม่รู้ว่าแลกอะไรไป อีกคนกำลังจะจ่ายเจ็ดหมื่นเพื่อสิ่งที่เขาไม่ได้อยากได้ แต่สิ่งที่เขาอาจได้กลับมาคือมิตรภาพที่ตีราคาไม่ได้

พิธีกรทั้งสองของรายการจะมาแยกฝ่ายชนกันเรื่องนี้แบบไม่ยอมกัน และต้องเคาะคำตัดสินให้ชัดก่อนเพลงปิดรายการ