"मैले कढाई छोडेर कलम समातेँ": एक हेड शेफको भान्साबाट कर्पोरेट अफिससम्मको साहसी फड्को

हामीमध्ये धेरैलाई लाग्छ कि एक शेफको काम केवल स्वादिष्ट खाना पकाउनु मात्र हो। तर वास्तविकता यो भन्दा निकै फरक छ। एउटा रेस्टुरेन्ट चलाउनु भनेको सामग्रीको आपूर्ति, मूल्यको मोलतोल, जनशक्ति व्यवस्थापन, र लागतको सन्तुलन मिलाउनु हो। हालै, झण्डै २० वर्ष रेस्टुरेन्ट क्षेत्रमा बिताएका एक अनुभवी हेड शेफले आफ्नो यो व्यवस्थापकीय सीपलाई कर्पोरेट संसारमा प्रमाणित गरेर देखाएका छन्।

शारीरिक रूपमा निकै थकित भएपछि र आफ्नो ७ वर्षे सोब्राइटीलाई बचाई राख्न उनले खाना सेवा क्षेत्र छोड्ने कठिन निर्णय गरे। उनले एउटा कर्पोरेट कम्पनीको खरिद विभागमा नयाँ जागिर सुरु गरेका छन्, जहाँ उनले ८ देखि ५ बजेसम्म मात्र काम गर्नुपर्छ। यस परिवर्तनले उनलाई राम्रो पारिश्रमिक र सुविधाहरू मात्र दिएको छैन, बरु आफ्नो व्यक्तिगत समय पनि फिर्ता दिएको छ।

Read nextमोमोमा चिज हाल्ने कि हानेर पोख्ने? काठमाडौँका रेस्टुरेन्ट र फुड ब्लगरहरूबिच सुरु भयो नयाँ 'स्वाद युद्ध'!

यस परिवर्तनलाई लिएर व्यावसायिक वृत्तमा विभिन्न टिप्पणीहरू सुरु भएका छन्। समर्थकहरू भन्छन् कि शेफहरूले भान्सामा प्राप्त गरेको व्यवहारिक ज्ञान कर्पोरेट डिग्रीभन्दा कम हुँदैन। सामानको लागत बुझ्ने, विक्रेताहरूसँग राम्रो सम्बन्ध बनाउने र समयसीमा भित्र काम गर्ने क्षमताले उनीहरूलाई खरिद विभागमा उत्कृष्ट कर्मचारी बनाउँछ। एक टिप्पणीकर्ताले भने, 'तपाईंले भान्सा छोड्नुभयो भन्दैमा तपाईंको ज्ञान हराउँदैन, बरु यसले तपाईंलाई नयाँ उचाइमा पुर्‍याउँछ।'

यद्यपि, केही पुराना रेस्टुरेन्ट कामदारहरू भने यस परिवर्तनलाई सजिलो मान्दैनन्। उनीहरूको अनुभवमा, भान्साको व्यस्त र चुनौतीपूर्ण वातावरणमा रमेका मानिसहरूलाई कर्पोरेट अफिसको '९ देखि ५' को स्थिर दिनचर्या निकै उबासलाग्दो लाग्न सक्छ। 'अफिसको काममा भान्साको जस्तो तत्कालको सन्तुष्टि र सिर्जनशीलता फक्रिने मौका हुँदैन,' अर्का एक टिप्पणीकर्ताले भने।

यो कथाले हामीलाई सिकाउँछ कि सीप कहिल्यै खेर जाँदैन, केवल त्यसलाई प्रयोग गर्ने ठाउँ बदलिन्छ। के यी शेफ आफ्नो नयाँ कार्यालयीय जीवनमा सन्तुष्ट रहलान् त? यस्तै रोचक विषयमा हाम्रो पोडकास्ट 'स्वाद र किस्सा' मा गहन छलफल गरिएको छ।