"मेरो शरीरले अब सक्दैन": ४० वर्षमै कढाई र रेस्टुरेन्टको चक्रव्युहबाट निस्कने शेफको आँसु र खुसीको कथा

रेस्टुरेन्ट उद्योग बाहिरबाट जति आकर्षक देखिन्छ, यसको भित्री सत्य उति नै कठोर छ। यहाँ काम गर्ने शेफहरू केवल खाना पकाउँदैनन्, उनीहरू हरेक दिन शारीरिक र मानसिक क्षमताको अन्तिम सीमासम्म लड्छन्। हालै, झण्डै २० वर्ष यस क्षेत्रमा बिताएका र ७ वर्षदेखि लतमुक्त (सोबर) रहेका एक सफल नेपाली हेड शेफले आफ्नो स्वास्थ्य र मानसिक शान्तिका लागि भान्सा त्याग्ने निर्णय गरेका छन्।

४० वर्षको उमेर पुग्नै लाग्दा उनको शरीरले भान्साको १४ घण्टा लामो र निरन्तर उभिनुपर्ने सिफ्ट धान्न छाड्यो। लामो समयसम्म कडा मिहिनेत गर्दा शरीरका जोर्नीहरू दुख्ने र मानसिक तनाव बढ्ने समस्या भएपछि उनले आफ्नो जीवनशैली बदल्ने निर्णय गरे। उनले हालै एउटा कर्पोरेट खरिद विभागमा निश्चित समयतालिका र राम्रो तलब भएको जागिर सुरु गरेका छन्।

Read nextमोमोमा चिज हाल्ने कि हानेर पोख्ने? काठमाडौँका रेस्टुरेन्ट र फुड ब्लगरहरूबिच सुरु भयो नयाँ 'स्वाद युद्ध'!

यो निर्णयले रेस्टुरेन्ट क्षेत्रमा नयाँ तरंग पैदा गरेको छ। धेरैले यसलाई उनको व्यक्तिगत र स्वास्थ्यको ठूलो जितको रूपमा हेरेका छन्। एक टिप्पणीकर्ताले लेखेका छन्, 'यदि तपाईंले विगतमा लतसँग लडेर जित्नुभएको छ भने, तपाईंलाई आफ्नो स्वास्थ्यको मूल्य राम्रोसँग थाहा हुन्छ। रेस्टुरेन्टले सधैं अर्को सिफ्टको माग गर्छ, तर शरीर त एउटै हुन्छ। यो निर्णय प्रशंसनीय छ।'

यद्यपि, केही कलाप्रेमीहरू भने यसलाई एउटा प्रतिभाको पलायन मान्छन्। उनीहरूको विचारमा, आफ्नै रेसिपी र मेनु बनाउने क्षमता भएको हेड शेफले कर्पोरेट कार्यालयको फाइल र कम्प्युटर स्क्रिनमा आफ्नो सिर्जनशीलता गुमाउन सक्छ। 'एउटा कलाकारलाई उसको क्यानभासबाट टाढा राख्दा उसले कस्तो महसुस गर्छ होला?' अर्का एक शुभचिन्तकले प्रश्न गरे।

यो कथाले हामीलाई सफलताको नयाँ परिभाषा सोच्न बाध्य बनाउँछ। के सफलता केवल ठूलो पद र सपनाको जागिरमा मात्र हुन्छ, कि आफ्नो स्वास्थ्य र मानसिक शान्ति बचाउनु पनि सफलता हो? यस विषयमा थप रोचक र गहिरो विश्लेषण सुन्नका लागि हाम्रो पोडकास्ट 'स्वाद र किस्सा' सुन्न नभुल्नुहोला।