ऑडिशन अवेलचा लाँच: कलाकारांची ताण आणि लायन किंग तिकीट रणनिती

मी एका लहान प्रादेशिक जाहिरातीत प्रत्यक्ष ऑडिशन देत असताना, प्रॉड्यूसरने मला ‘अवेल’ स्थितीवर ठेवले. त्याचा अर्थ माझी संपूर्ण दिवस थांबवावी लागेल, परंतु पगार फक्त एक हजार डॉलर्स. मी आपल्या प्रवासाची व्यवस्था करीत असताना, अनिश्चिततेचा दाणा माझ्या मनावर कँपला. \n\nइतर कलाकारही हेच अनुभवत होते. एका कमेंटरने म्हटले, "अवेल ही फक्त बिनपगाराची धोकादायक पद्धत आहे". दुसरा अभिप्रेत असा की, "मी वैयक्तिक काम चालू ठेवत राहतो, आणि जर चांगले काम आले तर अवेल सोडतो". दोन्ही विचारांमध्ये तणाव आणि संधीचा द्वंद्व दिसतो. \n\nया वादाचा अधिक चांगला समजावून घ्यायचा असल्यास, होस्ट १ शैलीला समर्थन देतील, पण होस्ट २ याला उत्तर देतील. त्यांच्या द्वंद्वामुळे श्रोते एक ठोस निकालाकडे येतील: अवेल प्रणालीचे पुनरावलोकन आवश्यक आहे का? \n\nतसेच, लायन किंग ब्रोडवे शोचा प्रश्नही अनुकूल आहे. अनेक टिकेट साइट्स विविध किंमती आणि आसनवर्ग दर्शवतात: ऑर्केस्ट्रा (225), मेझॅनाइन (185), आणि इतर. काही श्रोतागण या साइट्सच्या विश्वसनीयतेबद्दल शंका बाळगतात, तर काही ठराविक वेळेत बुकिंग करणे उत्तम असल्याचे मानतात. येथेही दोन कॅम्प उभे राहतात: ‘स्मार्ट शॉपिंग’ आणि ‘विश्वासार्ह स्रोतांवर अवलंबून राहणे’. दोघेही अनेक प्रवासी, बहीण, प्रेमी यांची गरज लक्षात घ्यावीत. \n\nजेव्हा दोन्ही विषयांची तुलना केली जाते, तेव्हा अंडरस्कोरिंग एकत्रित होते: अनिश्चितता आणि व्यावसायिक वचनबद्धता दोन्ही ठिकाणी दिसते. बॅकस्टेज गॉसिप्स आणि ब्रोडवे तिकीटाचे धक्के दोन्ही कलाकार आणि प्रेक्षकांवर समान प्रभाव टाकतात. \n\nही कथा नेपथ्य पॉडकास्टवर विस्तृतपणे मांडली जाईल, जिथे मी आणि माझे सह-होस्ट दोन्ही बाजूंची तर्कवितर्क करु. त्यानंतर, आपण याबद्दलचे निष्कर्ष घेऊ, आणि एक गाणे आपल्याला बाहेर खेळवेल.