आँसु, आशा र सन्त कार्लो एकुटिससँगको स्वर्गीय मित्रता: बेन्जामिन भोको अमर सम्झना

भजनसंग्रह १०७ र आजको क्याथोलिक सुसमाचारले शोकमा डुबेका हृदयहरूलाई कसरी दिन्छ नयाँ आशा?
Nepali

आँसु, आशा र सन्त कार्लो एकुटिससँगको स्वर्गीय मित्रता: बेन्जामिन भोको अमर सम्झना · Avonetics

🎧 Podcast episode
Coming soon — Gabriel and Thérèse are taking this one into the studio.

जीवनलाई हामी प्रायः अनेकौँ योजनाहरू र निर्माण कार्यहरूको सङ्ग्रहका रूपमा हेर्छौँ। हामी जग बसाल्छौँ, गारो लगाउँछौँ र आशा गर्छौँ कि यो संरचना बलियो र स्थायी हुनेछ। आजको पहिलो पाठमा सन्त पलले कोरिन्थीहरूलाई यसै विषयमा सम्झाउँदै भन्नुहुन्छ, 'मैंने रोपेँ, अपोल्लोसले पानी हाले, तर बढाउने काम त परमेश्वरले नै गर्नुभयो।' एउटा मालीले माटो खोस्रिन सक्छ, पानी हाल्न सक्छ, तर बीउलाई उमार्ने र जीवन दिने काम सिर्जनाकर्ताकै हो। १५ वर्षको उमेरमा स्वर्गवास हुनुभएका बेन्जामिन भो एक यस्ता बालक हुनुहुन्थ्यो, जसले जीवनलाई उत्साह र उत्सुकताका साथ जिउनुभयो। उहाँ कम्प्युटर कोडिङको जटिल तर्क बुझ्न रुचि राख्नुहुन्थ्यो, आकाशमा उड्ने बोइङ ७३७ हवाइजहाजको मार्ग हेरेर रमाउनुहुन्थ्यो, र परिवारसँग बसेर मीठो भोजन बाँड्न मन पराउनुहुन्थ्यो। बेन्जामिन आफ्नो बुबाको दयालु स्वभावको पूर्ण प्रतिबिम्ब हुनुहुन्थ्यो—दयालु, नम्र र मायालु। बेन्जामिन स्वर्गको भोजमा सहभागी हुन जानुभएको दुई महिना भइसकेको छ। संसारले मानिसलाई अगाडि बढ्न आग्रह गर्छ, तर शोक कुनै तुरुन्तै सकिने परियोजना होइन। यो त एउटा कठिन यात्रा हो, जहाँ घरको शान्ति, खाली कुर्सी र बिहानको सम्झनाले मुटु चिस्याउँछ। आजको लुकको सुसमाचारमा, येशू सिमोनको घरमा प्रवेश गर्नुहुन्छ र ज्वरोले ग्रस्त परिवारलाई निको पार्नुहुन्छ। येशूले कुनै लामो प्रवचन दिनुहुन्न; उहाँ केवल प्रेम र शान्ति पुनस्थापित गर्नुहुन्छ। बेन्जामिन जस्तै, डिजिटल युगका अर्का १५ वर्षे बालक सन्त कार्लो एकुटिस पनि ल्युकेमिया (रक्तकर्कट) का कारण सानै उमेरमा परमेश्वरकहाँ पुग्नुभयो। कम्प्युटर र युक्यारिस्टलाई माया गर्ने यी दुई किशोरहरू आज स्वर्गमा एकसाथ हिँडिरहेका छन् भन्ने विश्वास गरिन्छ। कार्लोले युक्यारिस्टलाई 'स्वर्ग जाने राजमार्ग' भन्नुभएको थियो। बेन्जामिन र कार्लोको यो स्वर्गीय मित्रताले शोकमा परेका हरेक आमाबाबु र परिवारलाई ठूलो आशा प्रदान गर्दछ। रोग वा मृत्यु कुनै आमाबाबुको गल्ती, सरसफाइको कमी वा विश्वासको कमीले गर्दा भएको होइन। यो परमेश्वरको सजाय पनि होइन। दुःखको घडीमा आमाबाबुले आफूलाई दोष दिनु स्वाभाविक हो, तर परमेश्वरको प्रेमले त्यो पीडालाई सान्त्वनामा बदल्न सक्छ। जीवन सधैं निष्पक्ष हुँदैन, तर विश्वासले हामीलाई आशावादी रहन सिकाउँछ। यस पोडकास्टका होस्टहरूले आजको यस भागमा बेन्जामिनको जीवनका सुन्दर यादहरू र शोकमा रहेका हृदयहरूका लागि परमेश्वरको सान्त्वनाबारे अझ गहिरो चर्चा गर्नेछन्।

0:00
0:00
Link copied ✓