ОД ДИРЕКТОР НА FORTUNE 100 ДО СОЦИЈАЛЕН ДУХ: СУРОВАТА ВИСТИНА ЗА КАРИЕРНИОТ ПАД ПО 45-ТАТА ГОДИНА

Кога се наоѓате на врвот на корпоративната пирамида, лесно е да поверувате дека светот ви припаѓа вам. Повиците не престануваат, луѓето стануваат на нозе кога влегувате во конференциската сала, а секој ручек е исполнет со ветувања за вечно партнерство. Но, што се случува кога еден ладен корпоративен мејл ќе избрише цел оддел, а со тоа и целата ваша кариерна вредност?

Ова е суровата реалност на поранешен висок директор во една од најмоќните Fortune 100 компании, кој по дваесет и четири години беспрекорна кариера веќе седумнаесет месеци не може да најде никаква работа. Човекот кој некогаш управуваше со милионски буџети денес се буди во тишина, соочен со фактот дека неговите вештини наеднаш се прогласени за застарени, додека регрутерите бараат исклучиво тесни технички познавања.

Read nextГО ШЕТАА 4 МЕСЕЦИ И 7 ИНТЕРВЈУА: Го одбија оти „не бил заљубен во фирмата“, а хоророт не застанува тука!

Најголемиот шок, сепак, не доаѓа од празните понуди, туку од целосното исчезнување на професионалната мрежа. Повеќе од половина од луѓето со кои соработувал со години повеќе не креваат слушалка ниту враќаат на пораки. Моментот кога исчезнала директорската фотелја, исчезнала и нивната потреба да покажуваат лажна почит.

Јавноста брзо се подели околу оваа горчлива исповед. Еден коментатор без двоумење истакна дека единствениот излез е веднаш да се закопа суетата. Тој раскажа како по светската криза морал да го сокрие своето високо искуство од биографијата и да работи како обичен возач цели десет години за повторно да застане на нозе, порачувајќи дека секоја чесна работа е подобра од паѓање во очај.

Друг набљудувач додаде дека корпоративната почит никогаш не била искрена, туку обичен макијавелистички опортунизам каде соработниците едноставно ги молзеле неговите ресурси додека имале корист. Според него, шокот од реалноста е само сурово будење од долгогодишната капиталистичка заблуда.

Од друга страна, некои застанаа во цврста одбрана на неговиот професионален статус. Еден стручњак нагласи дека институционалното знаење и две и пол децении менаџерско искуство имаат непроценлива вредност што не смее да се фрли. Според него, решението не е понижување со нискоквалификувани работи, туку интензивно учење, сертификација за модерните пазарни алатки и борба против системскиот ејџизам.

Како капак на сè, оваа ситуација отвора уште помрачна тема за тоа како модерните работодавачи гледаат на луѓето. Во исто време кога искусните директори се фрлаат на отпад, ранливите лица со попреченост плаќаат илјадници долари за програми за обука, само за да бидат турнати во бесплатно волонтирање за профитабилни гиганти. Пораката на корпоративниот свет е кристално јасна: додека можат ќе те цедат, а кога повеќе не им требаш, стануваш невидлив.

Водителите на популарното шоу „Канцелариски Војни“ веќе жестоко се судрија околу ова прашање во најновата епизода на нивниот подкаст.