Slapen met één oog open: Waarom de gemengde hostelkamer een Russisch roulette is voor vrouwen

Solo reizen wordt vaak gepresenteerd als de ultieme vorm van zelfontdekking en vrijheid. Maar voor veel vrouwen is de realiteit achter de instagramwaardige reiskiekjes een stuk grimmiger. Een recente ervaring van een jonge studente in Wenen heeft de discussie over veiligheid in hostels weer volledig doen oplaaien. Wat begon als een culturele reis naar een muziekfestival, eindigde in een traumatische ervaring in een gemengde slaapzaal.

De studente had een bed geboekt in een gemengde kamer van vier personen. Door een samenloop van omstandigheden bleek zij de enige vrouw te zijn, omringd door drie onbekende mannen. In de beslotenheid van de kamer vond er een incident plaats dat volgens haar het midden hield tussen intimidatie en aanranding. Ze voelde zich machteloos en doodsbang. Pas toen ze de rust van de Alpen opzocht, kon haar overprikkelde zenuwstelsel enigszins kalmeren. 'Boek altijd de vrouwenslaapzaal als je kunt,' waarschuwt ze nu andere reizigers. 'Het is bizar dat het vaak duurder is, maar je veiligheid is onbetaalbaar.'

Read next800 Euro voor een Complete Backpack-Kit: Geniaal Plan of Geldverspilling voor Beginners?

De reacties op haar verhaal zijn verdeeld, maar de verontwaardiging is groot. Veel ervaren reizigers zijn het erover eens dat gemengde kamers van vier personen een onnodig risico vormen. Een reizigster merkte op dat grotere kamers van zes tot acht bedden ironisch genoeg veiliger zijn, omdat de aanwezigheid van meer mensen als een natuurlijke barrière tegen ongepast gedrag werkt. Anderen uiten felle kritiek op de zogenaamde 'pink tax' in de reiswereld: het feit dat hostels vaak meer geld vragen voor een bed in een vrouwenslaapzaal. Een reiziger schreef: 'Het is schandelijk dat vrouwen extra moeten betalen om zichzelf te beschermen tegen grensoverschrijdend gedrag.'

Terwijl deze soloreizigster worstelt met de impact van haar reis, kampt een 21-jarige man aan de grens van Texas met een heel ander soort gevangenschap. Hij droomt van de vrijheid van het backpacken, een ervaring die hij in het verleden driemaal heeft mogen proeven. Maar de realiteit thuis houdt hem stevig in de greep. Met een moeder die niet kan werken en drie jongere, autistische broertjes en zusjes die constante zorg nodig hebben, voelt hij zich moreel verplicht om te blijven. 'Hoe gaan jullie simpelweg weg?' vraagt hij zich wanhopig af. 'Ik heb verantwoordelijkheden waar ik nooit om heb gevraagd.'

Het contrast tussen deze twee verhalen legt de complexiteit van moderne reisdromen bloot. Aan de ene kant de fysieke gevaren die loeren wanneer we onze comfortzone verlaten, en aan de andere kant de loodzware ketens van verantwoordelijkheid die ons ervan weerhouden om überhaupt te vertrekken.

In de nieuwste aflevering van de podcast Handbagage bespreken Eva en Lucas deze morele dilemma's en de harde lessen van het reizen tot op het bot.