SANGUIS ET SUPERBIA IN VESTIARIO: VALERIUS ET LUCIUS MANUS CONSERUNT!

Intra cubicula marmorea ubi sudor et gloria conveniunt, nox hesterna non fletu sed cruore terminata est. Aquilae Urbis modo cladem nefandam passi erant, et aer intus suffocans calore irae fervebat.

Marcus Valerius, heros veteranus cuius nomen in parietibus aureis litteris incisum est, ultra se continere non potuit. Testes affirmant eum ianuam clausisse et statim in Lucium Bassum, tironem arrogantem et immodice opulentum, irruisse.

Read nextMonstrum Caeruleum ex Laboratorio Domestico: Experimentum Nootropicum Quod Fere Hominem Delevit!

'Nostram vitam perdidisti!' clamavit Valerius, dum oculi eius flammas emitterent. Iuvenis autem, qui sestertiorum milia quasi harenam numerat, risu contumelioso respondit. Risu qui statim in gemitum mutatus est.

Secundo postea momento, sonus gravis collisionis cubiculum percussit. Valerius tironem ad armarium ferreum adflixit, tunicam pretiosam manu valida diripiens. Collegae territi inter duos viros intervenerunt, sed nimis sero: pugni iam inciderant et sanguis super pavimentum stillabat.

Statim ac rumores de hac rixa effusi sunt, populus in duas partes acerbas scissus est. Flamma disputationis omnia fora incendit.

Unus spectator furens dixit: 'Valerius recte egit! Tiro sine honore disciplinam discere debet, et veterani sunt domini domus. Si non placet, abeat ad alias terras!'

Alius autem vehementer restitit: 'Ista est barbaries vetusta. Valerius invidia consumitur quia novus rex advenit. Nonne vidistis senem totum annum claudicantem?'

Nemo certe scit quis proximam pilam in campo capiet, sed constat unitatem huius manipuli in cineres redactam esse. Tunica Lucii in cloaca madens imaginem praebet regni quod intus corruit.

Quid revera inter eos dictum sit et quae secreta adhuc silentio tegantur, Aurelia et Sextus in emissu ferventissimo 'Furor & Fervor' statim patefaciunt.