Səssiz Göz Yaşlarının Gücü: Leykemiya ilə Mübarizə Aparan Ailələr Niyə Bu Kədəri Tək Daşımamalıdır?

Uşaqların ağır xəstəliklərlə, xüsusən də leykemiya ilə mübarizəsi hər bir ailə üçün ən böyük sınaqlardan biridir. Çox vaxt ailələr bu acını səssizlik içində daşıyır, ətrafa bildirməkdən və ya bu barədə ucadan danışmaqdan çəkinirlər. Lakin leykemiya adını ucadan tələffüz etmək və bu kədəri paylaşmaq sağalmanın ilk addımıdır. Bu xəstəlik heç vaxt valideynlərin səhvi və ya Allahın cəzası deyil. Bəzi ruhlar sadəcə bu dünyada qısa bir müddət qalıb, öz işıqlarını saçdıqdan sonra səmavi evlərinə çağırılırlar. Benjamin Vo da məhz belə işıqlı ruhlardan biri idi. Cəmi 15 il yaşayan bu gənc oğlan kompyuter elmlərinə, kodlaşdırmaya böyük maraq göstərirdi. O, bulud strukturlarını öyrənir, öz xəyalında böyük bir aviasiya şəbəkəsi qururdu. Lakin onun ən böyük mirası ətrafındakılara bəxş etdiyi sevgi idi. Onun vəfatından sonra ailəsinin qəlbində böyük bir boşluq qaldı. Atası və kiçik qardaşı hər gün onun üçün darıxır, gələcək planlarında həmişə onu xatırlayırlar. Atasının yuxusunda gördüyü Benjamin uca boylu, güclü və gülümsəyən bir mələk kimi onlara yaxşı olduğunu pıçıldayır. Benjaminin Bangkok səfərində acı yeməyi inadla dadmaq istəməsi və gözləri yaşarsa da gülümsəməsi kimi şirin xatirələr ailənin qəlbində yaşayır. Müəllimlərinin də xatırladığı kimi, o, hər zaman əsl mələk idi. Bu gün Benjamin səmada tək deyil. Onun özü kimi 15 yaşında eyni xəstəlikdən vəfat edən Müqəddəs Karlo Akutis ilə səmavi dostluğu ailəsi üçün ən böyük ümid mənbəyidir. İki rəqəmsal dövrün gənci indi cənnət yollarında birlikdə addımlayırlar. Bu həftə 'Remembering Benjamin — Azerbaijani' podkastında aparıcılarımız bu səmimi hekayəni və imanın gətirdiyi dərin təsəllini daha yaxından araşdırırlar.