Mumford & Sons Səhnədə Dirək Oldu: İndie İcmması İkiyə Bölündü

Mumford & Sons-un konsertinə pulsuz bilet almaq böyük bir fürsət kimi görünürdü. Amma bu gecə hər şey gözləntilərin əksinə oldu. Arena o qədər böyük idi ki, səhnə uzaq bir ulduz kimi görünürdü. Mən bir çoxları kimi "folk"un köklərini sevirəm, amma bu gecə mən sadəcə... heç nə hiss etmədim.

Səhnəyə çıxanda banjo səsləndi. Mən bunu müdafiə edə bilərəm, banjo əla alətdir. Lakin ritmlər məni xatırlatdı: ayaq vurma, alqış, o qədim "Stomp Clap" üslubu. Mən hətta The Lumineers-i bəzən müdafiə edə bilərəm. Amma bu gecə mən içimdə heç nə hiss etmədim. Sierra Ferrell səhnəyə çıxdı. O, açılış iştirakçısı idi. Onun və başlıq ifaçının keyfiyyət fərqi mənim yaşadığım ən qeyri-bərabər təcrübə idi.

Read nextBeş Uşağın Anası Ləğv Yarışdan Sonra BQ Qazandı — Və Forum Yeni Başlayanlara Nə Tövsiyə Etdi

Bu hekayə yalnız mənim hekayəm deyil. Bütün icma bu gecəni müzakirə etdi. Bir tərəfdən insanlar cəmiyyət toplanışlarında kasetlərini sərgiləməkdən, yeni albomlar kəşf etməkdən danışır. San Dieqo ictimai kitabxanasında kaset sərgisi üçün məkan təsdiqlənib. Protomartyr, Greg Freeman, Grace Cummings kimi adlar gündəmə gəlir. Skee Mask-in DJ seti, Deftones-in ilk albomu, Wishy-nin yeni albomu haqqında söhbətlər davam edir. Hətta Geese qrupu ACL müz festivalında The Doors-a bənzər bir mahnı ifa etdi.

Amma Mumford & Sons üçün bu coşqu yox idi. A qrupu onları artıq köhnəlib hesab edir. Bir nəfər dedi: "Bu qrupun musiqisi sadəcə ritmdir, ürək yoxdur." Başqa biri əlavə etdi: "Onların ilk albomu Island Records vasitəsilə çıxdı, indi onlar artıq indie deyillər." B qrupu isə folkun qəhrəmanları olduğunu iddia edir. Bir nəfər arqument etdi: "Banjo'nun aparıcı alət kimi istifadəsi heyrətamizdir." Başqa biri dedi: "Sierra Ferrell onlardan daha yaxşı idi, amma bu, qrupun səhvi deyil."

İkinci yarımda isə Apple Music-in ən yaxşı 100 albom siyahısına keçirik. Bu siyahı haqqında müzakirələr davam edir. Bir çoxları siyahının ədalətsiz olduğunu düşünür. Müasir sənətçilərə öz haqları verilmədiyi üçün narazılıq ifadə olunur. Yeni albomlar siyahıda yer ala bilmir. Bu, müasir musiqinin inkişafına mane olur kimi görünür.

Siyahının ədalətli olması üçün müasir sənətçilərə də imkan verilməlidir. Əks halda, tarixi albomlar siyahıda qalır, amma yeni musiqi unudulur. Bu, indie icmasının ən böyük narahatlıqlarından biridir. Musiqi hələ də yaradılır, amma siyahılar keçmişə baxır.

Hit Paradoks podkastında bu məsələlər daha dərin təhlil olunur. Ev sahibləri hər iki tərəfi müzakirə edərək son qərara gəlirlər. Siz də öz fikrinizi bildirin.