FUROR DIGITALIS ET AMORES OCCULTI: ELVIS ANTHROPIC IN IUS VOCAT DUM BRADY NOVAM AMICAM OCCULTAT!

Mundus celebritatum hodie inter iudicia gravissima et ludibria levissima dividitur. Nulla quies datur iis qui gloriam et famam sectantur, praesertim cum praeteritum et futurum armis collatis pugnant.

In primis, umbra Regis ipsius rursus terram perambulat, sed hac vice per atria fori iuridici. Curatores hereditatis Elvis Presley societatem Anthropic, quae instrumentis intellegentiae artificialis praeest, graviter impetunt. Quid accidit? Secundum querelam publicam, computatra callida centenas cantionum Regis audiverunt, devoraverunt, et in novam formam sine ulla venia vel mercede rescripserunt. Agitur de ingenti pecunia et de sanctitate vocis humanae. Unus commentator dixit hoc nihil aliud esse quam latrocinium digitale sub specie scientiae modernae. Alius autem contendit artem semper ex veteribus exemplis novam vitam haurire, sive ab homine sive a machina tractetur. Certamen ardet, et iudices mox decernent an memoria principis musicae a machinis computatoriis libere possideri possit.

Read nextNuntius Insolitus: Rachel Berry Iterum Cantat, Coniuges Laesi Foedus Iungunt, et Hollywood Fluctibus Agitatur!

Dum haec in tribunalibus decernuntur, rumores amoris vias urbis pervagantur. Thomas Brady, qui post cursum athleticum famam perpetuam possidet, novas flammas alit. Non iam loquimur de coniecturis vagis: fontibus certis confirmatum est eum cum Candice Swanepoel, regina scaenae vestiariae, per plures menses clam consuescere. Conati sunt oculos curiosorum decipere, sed amantium vestigia raro diu latent. Unus spectator dixit eos par perfectum constituere, ubi athletica gloria et venustas singularis conveniunt; alius autem cavillatus est famam tantam raro diuturnam pacem domesticam pati.

Sed non omnia laetitiam spirant. Luctus gravis perculit eos qui fabulas animatas amant. Ericus Bauza, vir mirabilis qui lepidissimis personis vitam vocali ingenio infudit, vita excessit quadraginta sex annos natus. Eius mors omnes percellit qui cum risu Leporis Bugs adoleverunt. Dum multi sincere maerent, alia quaedam actrix in theatrum vanitatis prolapsa est. In spectaculo televisifico tributum collegae nuper mortuo persolvens, tam pueriles et ineptos gestus fecit ut undique reprehenderetur. Unus spectator indignatus scripsit eam theatralem ostentationem magis quam verum dolorem praetulisse, quaerens gloriam suam in alieno funere.

Et tamen, ut fabula bene claudatur, Gulielmus Murray ridet. Constat eum libenter apparere ubi minime expectatur, colloquia mira cum ignotis nectere, et momentum Murrayanum largiri. Quomodo autem haec omnia inter se cohaereant, et quid vere sub tapetibus Hollywoodiensibus lateat, nostri relatores in emissu Lux & Infamia acerrime disceptant.