'Fuches aprobado': o falso funcionario que peta nas portas de Texas ofrecendo axudas que ninguén pediu

Peta na porta. Son as horas nas que un traballador nocturno de Texas acaba de deitarse.

Abre medio durmido. Fóra agarda un home amable, carpeta na man, que se presenta como o seu 'coordinador de beneficios' e asegura ter licenza do estado.

Read nextA fome que non se vai: o segredo por trás do peso que non quer ficar

A mensaxe é música celestial: foi aprobado para os novos 'beneficios regulados polo estado'. O home só quere entregarllos e ensinarlle a usalos.

Atordado, o veciño pídelle que volva máis tarde. O visitante deixa nome e teléfono na porta.

Co café xa feito, chega o calafrío: el nunca pediu ningunha axuda. Busca o nome, o cargo e os famosos beneficios en internet. Resultado: nada.

A reacción de quen leu a historia foi case unánime. Un comentarista explicou que 'beneficios regulados polo estado' é unha fórmula clásica de vendedores agresivos e ladróns de identidade, e que ningunha axencia oficial vende seguros nin programas de saúde porta a porta.

Unha persoa que traballa nunha oficina de axudas sociais foi aínda máis clara: non teñen persoal nin para visitas ordinarias, e só van a domicilio con cita e necesidade demostrada.

E non faltou a retranca. 'Que Texas dea un beneficio que a lei non o obrigue a dar xa é a primeira pista', burlouse alguén. Outro engadiu que o estado fai todo o posible por non ter beneficios, e menos aínda para levalos á casa.

As regras de supervivencia multiplicáronse. 'Se non iniciaches ti o contacto, a resposta é non', sentenciou un. Outro: 'Nunca fago negocios con quen me contactou primeiro'. E un terceiro, máis práctico: non abras salvo que veñan vender galletas.

Pero houbo matices. Un comentarista aplaudiu o 'volve máis tarde': moitas vítimas pechan tratos en momentos de cansazo, e ese aprazamento foi a mellor decisión posible.

Outro explicou o mecanismo: en Texas abundan os falsos 'coordinadores' que cobran comisións por supostas compensacións. Petan ao chou porque, tarde ou cedo, dan con alguén que si pediu axudas.

Tamén se lembraron outros guións: 'acabamos de axudar ao teu veciño', 'somos da compañía da luz', 'avaliación gratuíta'.

O conselo final que máis se repetiu: nunca tratar con descoñecidos recén espertado ou morto de sono.

E a pregunta que quedou no aire: por que seguimos abrindo a porta?

No podcast Puro Fume os presentadores debaten esta historia e preguntan se tamén nos están vendendo fume no algoritmo.