Dziewczynka, która karmiła wróżki: Mroczna tajemnica za szarym murem

Harlow obudziła się w pokoju, który wyglądał jak z czarno-białego filmu. Jej dom, podwórko i pole za nim były jak gorączkowy sen – jasne, ale pozbawione koloru. Zawsze tak było. Na drzwiach jej pokoju widniało imię napisane dużymi, bąbelkowymi literami. Nienawidziła swojego imienia.

Wychodząc z pokoju, ubrana w stary, za duży t-shirt taty, przeszła obok pokoju swojej „siostry”, Payton. Nigdy jej nie widziała, ale tata twierdził, że jest realna. Przy drzwiach Payton leżały stosy gnijących talerzy. Harlow przestała pytać o to po pewnym czasie.

Read nextI Am a 30-Year-Old Language Nerd and I Finally Found the Tutor I Actually Needed

Na dole czekał na nią tata z jej jedynym obowiązkiem: „Idź podrzuć te ciasteczka wróżkom i pod żadnym pozorem ich nie rób ani nie niepokój”. Wychodząc na podwórko, Harlow podskakiwała w stronę skrzynki pełnej małych owadów, stawiała koszyk z jedzeniem i wracała. To był ich rytuał.

W kuchni, podczas gdy tata mył naczynia, Harlow zapytała, czy może pójść do sąsiadów w lesie. Tata kręcił głową, mówiąc, że nie ma sąsiadów w lesie, ale pozwolił jej wejść do lasu. Harlow biegła przez szary las, aż dotarła do przybudowanych mieszkań. W mieszkaniu numer 975 mieszkała Megan, niska kobieta z krótkimi włosami, która miała setki psów.

„Czy mogę wyprowadzić twoje psy?”, zapytała Harlow. Megan westchnęła: „Już ci mówiłam, słodka, nie jestem zainteresowana. Poza tym, ciągną cię po podłożu leśnym”. Zamiast tego Megan dała Harlow stos listów do rozdania. Harlow przeszła przez las, rozdając listy sąsiadom: Panu Freemanowi, młodej dziewczynie, która nie pokazywała twarzy, i starym mężczyźnie, który dawał jej ciasteczka.

Po powrocie, Harlow weszła do domu i wrzuciła 30 centów oraz notatkę od Megan do słoika pełnego innych monet. Kilka godzin później, podskakując po polu, zobaczyła zniszczoną ścieżkę prowadzącą do lasu. Nigdy jej nie widziała. Na końcu tunelu z drzew zobaczyła... gwiazdy na ziemi. Czekała na nią ekscytacja i niepokój. Patrzyła wstecz na swój dom, który wyglądał jak dom zabawek. Potem zrobiła krok do przodu.

W drugiej części historii, kochający ojciec popychający wózek przesuwa ręką po murze, wspomina swoje dni na studiach, kiedy z przyjaciółmi umieszczali graffiti na świeżo pomalowanych murach. Odkładał sprej lata temu, ale nigdy nie rozwodził się z pragnieniami w swoim umyśle. Po tym, jak żona i dziecko zapadły w sen, poświęcał godziny na oglądanie filmów o sztuce ulicznej, szukając nowych artystów z różnych krajów. Zaczął od oglądania przepięknych murali stworzonych za zgodą rządu.

Te dwie historie łączą się w temat ukrytych pragnień i tajemnic, które każdy z nas nosi w sobie. Czy Harlow widzi świat bardziej wyraźnie niż dorośli? Czy ojciec ukrywa swoją twórczość, bo się jej wstydzi? Te pytania pozostawiają nas z poczuciem, że rzeczywistość jest bardziej złożona i piękna, niż nam się wydaje. Prowadzący naszego podcastu zanurzają się w te tajemnice, odkrywając, co naprawdę kryje się za szarymi murami i magicznymi snami.