30 ஆண்டுகளுக்குப் பின் திரும்பிய விசுவாசம்: துயரத்தின் மத்தியில் பெஞ்சமின் தரும் இறை ஆறுதல்

வாழ்க்கைப் பாதையில் நாம் அனைவரும் தனித்தனி பாதைகளில் பயணிப்பதாக நினைக்கிறோம். ஆனால் நற்செய்தியில் இயேசு நம்மிடம் கூறுவது, நாம் அனைவரும் ஒரே குடும்பமாக, அன்பினால் பிணைக்கப்பட்டவர்களாக வாழ வேண்டும் என்பதாகும். எசேக்கியேல் இறைவாக்கினர் நூலில் கூறப்படும் 'காவலாளி' பற்றிய சிந்தனை, நாம் ஒருவருக்கொருவர் பொறுப்புள்ளவர்கள் என்பதை நினைவூட்டுகிறது. பெஞ்சமின் வோ என்ற 15 வயதுச் சிறுவனின் வாழ்வு இந்த அன்பின் அடையாளமாகவே இருந்தது. தன் சித்தப்பாவுக்கு உதவி தேவைப்பட்டபோது, தன் சேமிப்பு உண்டியல் முழுவதையும் தயக்கமின்றி வழங்க முன்வந்தவன் பெஞ்சமின். விமானங்கள் மீதும், கணிப்பொறித் தொழில்நுட்பத்தின் மீதும் பேரார்வம் கொண்ட அந்தச் சிறுவன், தன் குடும்பத்தினருக்கு மாறாத அன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் பரிசளித்தான். குழந்தைகள் லுகேமியா (leukemia) போன்ற கடுமையான நோய்களால் பாதிக்கப்படும்போது, பெற்றோர் தங்கள் இதயத்தில் 'நாங்கள் ஏதேனும் தவறு செய்துவிட்டோமா? உணவிலா, காற்றிலா, அல்லது ஜெபக் குறைவா?' என்று எண்ணித் தவிப்பது இயல்பு. ஆனால், திருச்சபையும் இறை வார்த்தையும் நமக்குத் தெளிவாகக் கூறுகின்றன: இது பெற்றோரின் தவறோ, கவனக்குறைவோ, அல்லது இறைவனின் தண்டனையோ அல்ல. அன்பிற்கு எல்லை உண்டு, ஆனால் இறைவனின் திருவுளத்திற்கு நாம் பொறுப்பாக முடியாது. புனித கார்லோ அகுடிஸ் மற்றும் பெஞ்சமின் ஆகிய இருவருமே 15 வயதில் லுகேமியா நோயால் இறைவனடி சேர்ந்தவர்கள். கணிப்பொறி ஆர்வமும் விசுவாசமும் கொண்ட இந்த இரண்டு இளைஞர்களும் இன்று விண்ணகத்தில் தோழர்களாக உலா வருகிறார்கள் என்பது நமக்கு பெரும் நம்பிக்கை அளிக்கிறது. இயேசு கூறியது போல, 'இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் என் பெயரால் கூடும் இடத்தில் நான் அவர்கள் நடுவில் இருப்பேன்.' பெஞ்சமினின் குடும்பம் இன்றும் அந்த அன்பின் பிணைப்பில் நிலைத்திருக்கிறது. பெற்றோர் தங்கள் மகனின் நினைவுகளோடும், தம்பி தன் அண்ணனின் அன்போடும் வாழ்வைத் தொடர்கிறார்கள். நமது 'Remembering Benjamin — Tamil' ஒலிபரப்பில், இந்த அத்தியாயத்தின் ஆழமான இறைச் சிந்தனைகளையும் ஜெபங்களையும் தொகுப்பாளர்கள் விரிவாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.