'கடி வாங்கிடுவேனோ' — உறுமும் மீட்பு நாயுடன் தனியாக ஒரு நாள், கழிவறைக்குப் போய் வந்தபோது நடந்த திருப்பம்

காலையில் கார் கிளம்பும் சத்தம் அடங்கியதும், அந்த வீட்டில் இரண்டே உயிர்கள் மட்டும் மிச்சம் — ஒரு மனிதர், ஒரு நாய்.

உறவினர், அவரது கணவர், அவர்களின் குழந்தை — மூவரும் பயணத்திற்குக் கிளம்பிவிட்டார்கள். 'வீட்டையும் அவனையும் பார்த்துக்கோ' என்பது மட்டுமே கடைசி வாக்கியம்.

Read next3 பெரிய நாய்கள், 1 ஆமை... மாநிலம் கடக்கும் பயணம்! செல்லப்பிராணி பிரியர்களின் உணர்ச்சிப் போராட்டம்

ஆனால் 'அவன்' அவ்வளவு எளிதானவன் அல்ல. ஆறு வயது. கலப்பின நாய். மீட்கப்பட்டவன். குட்டிப் பருவத்தில் யாரோ கொடுமைப்படுத்தியிருக்கக்கூடும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

அந்த நாயைப் பராமரிக்க வந்தவர் அவனை நேற்றுதான் முதல்முறையாகச் சந்தித்தார். ஒரே ஒரு நாள் பழக்கம். இன்று முழு பொறுப்பு.

'அவன் என்னைப் பார்த்து உறுமிக்கொண்டே இருக்கிறான். உறுமல் ரொம்ப சத்தமாக இருக்கிறது. நான் அவனை நெருங்கக்கூட முடியவில்லை. கடி வாங்க எனக்கு விருப்பமில்லை' என்று அவர் தன் நிலையை விவரிக்கிறார்.

அந்தத் தருணத்தில் பலரும் செய்யக்கூடியது ஒன்று — அறையை விட்டு வெளியேறி, கதவைச் சாத்தி, இரண்டு நாட்களை எப்படியாவது தள்ளிவிடுவது.

அவர் அதைச் செய்யவில்லை. அவர் தரையில் அமர்ந்தார்.

உத்தி எளிமையானது: அதே அறையில், அசையாமல், அழைக்காமல், கை நீட்டாமல் அமர்ந்திருப்பது. நாயே தானாக வரும்வரை காத்திருப்பது. 'இது சரியான வழிதானா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. உதவி செய்யுங்கள்' என்று அவர் வெளிப்படையாகக் கேட்கிறார்.

பின் ஒரு எதிர்பாராத திருப்பம். அவருக்குக் கழிவறைக்குப் போக வேண்டியிருந்தது. மெதுவாக எழுந்து, போய், திரும்பி வந்தார்.

அவர் மீண்டும் அறைக்குள் நுழைந்தபோது — உறுமல் இல்லை. முதல் முறையாக அமைதி.

'இது வேலை செய்கிறது என்று நினைக்கிறேன்' என்கிறார் அவர். மீண்டும் நாய்க்கு எதிரே தரையில் அமர்ந்து, நேரம் போக ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துப் படிக்கத் தொடங்கினார்.

அடுத்த சில மணி நேரங்களில் நடந்ததுதான் இந்தக் கதையின் இதயம். தூரத்திலிருந்து எறியப்பட்ட ட்ரீட்கள். ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு அடி. பின் இன்னொரு அடி.

'ட்ரீட்கள் அவனை என் பக்கத்தில் கொண்டுவந்துவிட்டன. நல்ல ஐந்து நிமிடங்கள் நான் அவனைத் தடவ அனுமதித்தான். முன்னேற்றம் மெதுவாகத்தான், ஆனால் முன்னேற்றம்தான்' என்று அவர் மகிழ்ச்சியுடன் பகிர்ந்தார்.

இந்தக் கதையைப் படித்தவர்கள் இரண்டு அணிகளாகப் பிரிந்தார்கள்.

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

முதல் அணி — பொறுமையே போதும். 'நீ செய்வதுதான் சரியான காரியம். ஒரு பதற்றமான மீட்பு நாய்க்கு அமைதியான ஒரு இருப்பு மட்டுமே பெரிய விஷயம். அவனே உன்னிடம் வரட்டும். நீ அச்சுறுத்தல் இல்லை என்பதை அவன் விரைவில் கண்டுபிடித்துவிடுவான்' என்று ஒருவர் ஆறுதலாகச் சொன்னார்.

இரண்டாவது அணி — அமைதி மட்டும் போதாது, நுட்பம் வேண்டும். 'நான் நிபுணர் இல்லை, ஆனால் சில குறிப்புகள்' என்று தொடங்கிய இன்னொருவர் ஒரு பட்டியலையே கொடுத்தார்: நேரடியாகக் கண்ணில் பார்க்காதீர்கள். தரை மட்டத்தில் உட்காருங்கள் — நாய்க்கு மேலே உயரமாக நிற்பது அச்சுறுத்தலாகத் தெரியும். அவ்வப்போது தூரத்திலிருந்து ஒரு ட்ரீட் எறியுங்கள். நீங்கள் அமைதியாக இருங்கள். அவன் நெருங்கினால் உள்ளங்கையைக் கீழ்நோக்கி நீட்டுங்கள்.

இன்னொருவர் இதைவிடத் துல்லியமாகச் சொன்னார்: முதுகைக் காட்டாதீர்கள், ஆனால் நேருக்கு நேரும் நிற்காதீர்கள் — உடலைக் கொஞ்சம் பக்கவாட்டில் திருப்புங்கள். ட்ரீட்டை நாயின் மேல் எறியாதீர்கள், அவன் பக்கத்தில் விழும்படி எறியுங்கள். அவன் வந்தால் அவன் மேல் குனியாமல் மண்டியிடுங்கள். தடவுவதென்றால் தலைக்கு மேலே கை கொண்டு போகாதீர்கள் — தோள்பட்டை அல்லது மார்பு. அவனைக் கடந்து போக வேண்டுமானால் நேராக நடக்காமல் கொஞ்சம் கோணலாக நடங்கள்.

இரண்டு அணிகளுக்கும் ஆதாரம் இருக்கிறது. உறுமல் நின்றது எந்த உத்தியும் இல்லாத ஒரு சாதாரண நடமாட்டத்திற்குப் பிறகு. ஆனால் நாய் உண்மையில் நெருங்கியது ட்ரீட்கள் பறக்கத் தொடங்கிய பிறகுதான்.

இந்தக் கதையின் ஒரே வார்த்தை — மெதுவாக.

அதே வார்த்தை இப்போது நாய் வளர்ப்பவர்களின் இன்னொரு விவாதத்திலும் ஒலிக்கிறது. இம்முறை நம்பிக்கை அல்ல, சாப்பாடு.

'நான் பார்க்கும் ஒவ்வொரு என் நாய்க்கு என்ன கொடுக்கிறேன் வீடியோவிலும் ஸ்லோ ஃபீடர்தான் இருக்கிறது' என்று ஒருவர் குழப்பத்துடன் கேட்கிறார். முதலில் அது ஆடம்பரமான உணவு கொடுப்பவர்களின் வேலை என்று நினைத்தார். ஆனால் வெறும் கிப்பிளுடன் தண்ணீர் ஊற்றிக் கொடுப்பவர்களும் அதே வளைவு வளைவான தட்டைத்தான் பயன்படுத்துகிறார்கள். வயது வித்தியாசமும் இல்லை.

அவரது கேள்வி நியாயமானது: வேகமாக விழுங்கும் நாய்களுக்குத் தவிர, ஸ்லோ ஃபீடரால் உண்மையான பயன் உண்டா? 'என் நாய் மெதுவாகத்தான் சாப்பிடுகிறான், ஆனால் அவனுக்கு நிறைய எண்ரிச்மென்ட் தேவை' என்கிறார்.

அதே சமயம் ஒரு பயமும் — 'அவன் ஏற்கனவே சாப்பாட்டில் ரொம்ப நச்சரிப்பவன். தட்டு கடினமாகிவிட்டால் அவன் சாப்பிடாமலே விட்டுவிடுவானோ?'

ஒரு பயந்த நாயை நெருங்குவதிலும் சரி, ஒரு தட்டு சோற்றைக் கொடுப்பதிலும் சரி — வேகம் யாருடையது என்பதே கேள்வி. நாயுடையதா, நம்முடையதா?

இந்த இரண்டு கதைகளையும், அவற்றைச் சுற்றி மோதிக்கொள்ளும் இரு தரப்பு வாதங்களையும், 'உயிர் தோழன்' நிகழ்ச்சியின் இரு தொகுப்பாளர்களும் விரிவாக விவாதித்து ஒரு தெளிவான தீர்ப்பையும் சொல்கிறார்கள் — கேட்க மறக்காதீர்கள்.