۳۰ سال دیلی شو: آیا از اوج خنده به دره‌ی خشم رسیدیم؟

«دیلی شو»، برنامه‌ی کمدی خبری محبوب، سی‌ساله شد. این milestone مهم، بهانه‌ای برای بازگشت به گذشته و مرور سه دهه‌ی پوشش خبری طنزآمیز این برنامه است. اما این جشن، با موجی از واکنش‌های مختلف از سوی بینندگان قدیمی و جدید همراه بود؛ واکنش‌هایی که از نوستالژی و دلتنگی برای گذشته تا نقد وضعیت فعلی برنامه را در بر می‌گیرد.

بسیاری از بینندگان به یاد می‌آورند که چقدر «دیلی شو» در دوران اوج خود، به خصوص پیش از سال ۲۰۱۶، هوشمندانه، خنده‌دار و روشنگر بود. یکی از کاربران می‌گوید: «کاملاً فراموش کرده بودم مایکل شی در دیلی شو بود.» این جمله نشان از تغییرات مداوم در تیم برنامه‌ساز و همچنین محتوای آن در طول سالیان دراز دارد.

Read nextکریستوفر نولان علیه منتقدان یوتیوبی: تشخیص فرمول داستانی، سواد سینمایی نیست!

برخی دیگر با دیدن مرور گذشته، احساس غمگینی می‌کنند. یک نفر این حس را اینطور توصیف می‌کند: «دیدن اینکه کشور ما در طول ۳۰ سال چطور به آرامی بدتر شد (البته با چند نقطه‌ی روشن مثل قانونی شدن ازدواج همجنس‌گرایان)، کمی افسرده‌کننده بود.» این دیدگاه نشان می‌دهد که «دیلی شو» نه تنها یک برنامه‌ی کمدی، بلکه آینه‌ای از تحولات اجتماعی و سیاسی آمریکا بوده است.

نوستالژی برای دوران‌های گذشته، به خصوص دهه‌های ۸۰ و ۹۰، در میان نظرات به چشم می‌خورد. کاربری می‌نویسد: «یادم می‌آید کمدی سنترال چقدر باحال بود. من حدود ۲۰۰۸ یا ۲۰۰۹ تلویزیون کابلی را قطع کردم و هرگز پشیمان نشدم. بیشتر برنامه‌های تلویزیونی عالی بعد از سال ۲۰۰۵ به پایان رسیدند، و دوران طلایی دهه‌های ۸۰ و ۹۰ بود.» این دیدگاه نشان از تغییری عمیق‌تر در صنعت تلویزیون و محتوای کمدی دارد که فراتر از «دیلی شو» است.

عده‌ای از بینندگان، به طور خاص به تغییر لحن برنامه اشاره می‌کنند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «مثل برنامه‌های مشابه، قبل از اینکه عصبانی شود، واقعاً خنده‌دار بود.» این نظر به این نکته اشاره دارد که طنز «دیلی شو» از یک شوخ‌طبعی هوشمندانه به سمت عصبانیت و انتقاد مستقیم‌تر رفته است، که برای برخی از مخاطبان خوشایند نیست.

با این حال، همه هم منتقد نیستند. برخی هنوز هم پتانسیل‌هایی در برنامه می‌بینند. یک نفر آرزو می‌کند: «کاش جان استوارت دوشنبه‌ها بماند و بقیه‌ی هفته را دسی لایدیک به تنهایی اجرا کند.» این نشان می‌دهد که با وجود تغییرات، هنوز هم امید به آینده‌ی برنامه و چهره‌های جدید آن وجود دارد.

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

شوخی با گذر زمان و پیری نیز بخشی از این بازتاب‌هاست. یک کاربر می‌پرسد: «بعد از کار تماشا خواهم کرد. آیا جان به این فکر می‌کند که چقدر پیر شده؟ چون آن بخش‌ها همیشه بامزه‌اند.» این نوع نظرات نشان می‌دهد که بخش‌هایی از طنز برنامه هنوز هم برای مخاطبان جذابیت دارد.

برخی حتی به جزئیات فنی نیز اشاره می‌کنند. یک نفر با کنایه می‌گوید: «همه‌ی این برش‌های سریع حس می‌کنم دارم کوکوملون تماشا می‌کنم.» این نظر به سبک تدوین و ارائه‌ی محتوا اشاره دارد که ممکن است با سلیقه‌ی برخی از بینندگان قدیمی سازگار نباشد.

در مجموع، جشن سی‌سالگی «دیلی شو» نه تنها بهانه‌ای برای گرامیداشت یک برنامه‌ی تلویزیونی ماندگار بود، بلکه فرصتی را فراهم کرد تا مخاطبان به گذشته فکر کنند، به تغییرات جامعه و رسانه نگاهی بیندازند، و درباره‌ی آینده‌ی طنز سیاسی بحث کنند. این بحث‌ها نشان می‌دهد که «دیلی شو» همچنان یک پدیده‌ی فرهنگی مهم است، حتی اگر نظرات درباره‌ی کیفیت فعلی آن متفاوت باشد.

میزبانان «فرش قرمز» در قسمت جدید خود، با شور و هیجان به این داستان می‌پردازند و زوایای مختلف آن را بررسی می‌کنند.