अस्पतालको निरस कोठामा अङ्गुरको ललीपप: डिप्रेसनसँग लडिरहेका बिरामीका लागि नर्स बने आशाको किरण

स्वास्थ्य उपचारको क्रममा हामी प्रायः आधुनिक प्रविधि, महँगा ओषधि र डाक्टरको अनुभवलाई मात्र बढी महत्त्व दिन्छौँ। तर कहिलेकाहीँ अस्पतालको चिसो कोठामा पाइने सानो मानवीय वास्ता र सहानुभूतिले पनि मानिसको जीवनमा चमत्कारिक परिवर्तन ल्याउन सक्छ। हालै डिप्रेसनको कडा अवस्थासँग लडिरहेका एक बिरामीको जीवनमा यस्तै एउटा सानो तर अविस्मरणीय घटना घटेको छ।

लामो समयदेखि उपचार गराउँदा पनि निको नभएको कडा डिप्रेसनबाट पीडित ती बिरामी आजभोलि नाकबाट दिइने विशेष 'केटामाइन' (Spravato) थेरापी गराइरहेका छन्। यो उपचार प्रक्रिया भावनात्मक र शारीरिक दुवै हिसाबले निकै कठिन हुन्छ। नाकबाट ओषधि छर्कँदा त्यसको तीतो र नमीठो स्वाद घाँटीसम्म पुग्छ। उक्त असजिलो स्वादलाई दबाउन अस्पतालका नर्सहरूले बिरामीहरूलाई चुस्ने ललीपप दिने गर्दछन्।

Read nextसिधा उडान कि ट्रान्जिट उडान? हवाइ यात्रीहरू बीच सुरु भयो घमासान सामाजिक बहस

अघिल्लो हप्ताको उपचारमा ती बिरामीले नर्ससँग कुरा गर्दै आफूलाई अङ्गुरको स्वाद भएको ललीपप मन पर्ने बताएका थिए। आज जब उनी पुनः उपचारका लागि अस्पताल पुगे, नर्सले उनीका लागि अङ्गुरका सबै ललीपपहरू छुट्टै बचाएर राखिदिएका थिए। कसैले आफ्नो यस्तो सानो रुचि पनि सम्झेर राखिदिएको देख्दा ती बिरामी निकै भावुक बने।

'निराशाको ठूलो महासागरमा डुबिरहेको मेरो जीवनमा यो सानो घटना खुसीको ठूलो लहर बनेर आयो,' उनले आफ्नो अनुभव व्यक्त गर्दै भने, 'म सधैँ आफूलाई कसैले नदेखेको महसुस गर्थेँ, तर मेरो नर्सको यो सानो कदमले मेरो लागि पुरै संसार बदलिदियो।'

यो घटना बाहिर आउनेबित्तिकै धेरै मानिसहरूले यसमा आफ्ना विचारहरू व्यक्त गरेका छन्। एकजना व्यक्तिले भने, 'गम्भीर मानसिक रोग र खानपिनसम्बन्धी समस्याबाट गुज्रिरहेदा मलाई पनि यस्तै सानो सहानुभूतिले नयाँ जीवन दिएको थियो। बिरामीले आफूलाई कसैले वास्ता गर्छ भन्ने महसुस गर्नु नै आधा निको हुनु हो।'

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

अर्का एकजना स्वास्थ्य क्षेत्रका अनुभवी व्यक्तिले भने, 'अस्पतालमा बिरामीहरू ओषधिका कारण मात्र होइन, एक्लोपनका कारण पनि थलिएका हुन्छन्। नर्स वा डाक्टरको एउटा सानो मुस्कान वा यस्तै सानो वास्ताले ओषधिभन्दा छिटो काम गर्छ।'

तथापि, केही व्यावहारिक मानिसहरू भने यसलाई विशुद्ध रूपमा ओषधिको तीतो स्वाद मेटाउने तरिकासँग जोडेर हेर्छन्। उनीहरूको अनुसार केटामाइन उपचारमा स्वाद व्यवस्थापन गर्न जोली र्यान्चर वा सुईबाट दिइने प्रविधि अपनाउन सकिन्छ, र मुख्य ध्यान उपचारको सफलतामा हुनुपर्छ।

चिकित्सा विज्ञानमा प्रविधि र ओषधिको आफ्नै ठाउँ छ, तर बिरामीको ओइलाएको मनमा आशाको किरण भर्ने काम भने मानवीय संवेदनाले नै गर्छ। नर्सको त्यो अङ्गुरको ललीपप केवल एउटा मिठाई मात्र थिएन, त्यो त एक बिरामीका लागि बाँच्ने आशा र सहानुभूति थियो।

स्वास्थ्य क्षेत्रमा यो मानवीय सम्बन्ध र उपचारको व्यावहारिक पक्षबारे हाम्रा पोडकास्ट सञ्चालकहरूले 'जनता जनार्दन' मा अझ विस्तृत र रोचक बहस गरेका छन्।