ਪਹਾੜੀ ਕੇਬਿਨ 'ਚੋਂ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਗਾਇਬ ਹੋਇਆ ਪਰਿਵਾਰ: ਟੇਬਲ 'ਤੇ ਛੱਡਿਆ ਗਰਮ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਟੇਪ!

ਨਵੰਬਰ 2004 ਦੀ ਇੱਕ ਠੰਢੀ ਰਾਤ ਨੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀਆਂ ਖਾਮੋਸ਼ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਹੱਸ ਦਫ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਅੱਜ 20 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੱਸਦਾ-ਵਸਦਾ ਚਾਰ ਜਣਿਆਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੇ ਨਿਜੀ ਪਹਾੜੀ ਕੇਬਿਨ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਬਿਤਾਉਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਉੱਥੇ ਕੇਵਲ ਖਾਲੀ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਕੇਬਿਨ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਖਿਸਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪਾਂ 'ਚੋਂ ਅਜੇ ਵੀ ਭਾਫ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਅੱਧਾ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਿਵਾਰ ਕਿਸੇ ਖੌਫ਼ਨਾਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠ ਕੇ ਭੱਜਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਤਦ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

Read nextThe Bloodstain on the Carpet: Why the Irvine Disappearance Still Haunts Us

ਅੰਗੀਠੀ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲੀ ਸੁਮਨ ਵਰਮਾ ਦੀ ਅੱਧੀ ਜਲੀ ਡਾਇਰੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਮੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਦੇ ਢਾਈ ਵਜੇ ਜੰਗਲ 'ਚੋਂ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਮਰੇ 'ਚੋਂ ਮਿਲੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਆਡੀਓ ਕੈਸੇਟ ਨੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਲਝਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਧਾਤੂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੀਕ ਰਿਕਾਰਡ ਸੀ।

ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਨਲਾਈਨ ਚਰਚਾਵਾਂ ਦਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਗੈਸ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲੇਖੇ ਪਏ ਅਤੇ ਉਹ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਨਿਕਲੇ। ਜਦਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਪਰਾਧ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਨੇ ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਪੂਰਵ-ਨਿਯੋਜਿਤ ਅਗਵਾ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਫ਼ਾਈ ਨਾਲ ਅੰਜਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪੁਲਿਸ ਦੀਆਂ ਨਾਕਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਕਾਰਨ ਸਬੂਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਬਰਫ਼ 'ਚ ਨੰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਇੱਕ ਖੱਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਜਾ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਿਵਾਰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਕੀ ਇਹ ਕੋਈ ਘਿਨਾਉਣਾ ਅਪਰਾਧ ਸੀ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਕੋਈ ਅਣਸੁਲਝਿਆ ਰਹੱਸ?

'ਸੁਰਾਗ' ਪੋਡਕਾਸਟ ਦੇ ਇਸ ਨਵੇਂ ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਹੋਸਟ ਇਸ ਖੌਫ਼ਨਾਕ ਕੇਸ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਸਬੂਤ, ਆਡੀਓ ਟੇਪ ਅਤੇ ਅਣਛੂਹੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਪੜਤਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।