ਮਾਸੂਮ ਆਸਥਾ ਦੀ ਅਮਰ ਦਾਸਤਾਨ: ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਵੋ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗੀ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸਫ਼ਰ

ਅੱਜ ਦੇ ਇਸ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਅਤੇ ਹਿਸਾਬ-ਕਿਤਾਬ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦਾ ਲੇਖਾ-ਜੋਖਾ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਇੱਕ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੇ, ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਵੋ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜਿਊਣ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਤਰੀਕਾ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਬੈਂਜਾਮਿਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ 15 ਸਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਦਗੀ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਆਸਥਾ ਨਾਲ ਜੀਵੇ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅੱਜ ਵੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਦਾ ਜੀਵਨ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਰਹਿਮਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਧਾਰਨ ਪਲ਼ਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਚਿਰਾਗ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਫ਼ਰਤ ਜਾਂ ਗਿਲੇ-ਸ਼ਿਕਵਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਬੱਚਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁੱਲਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੈਸੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਪਜਾਮੇ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਬਟੂਏ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਦਿਖਾਉਣੇ ਹੋਣ—ਉਸ ਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਪਲ ਪਿਆਰ ਦੀ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕਹਾਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਾਸ ਸੀ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਘੰਟਿਆਂਬੱਧੀ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲਪਨਿਕ ਏਅਰਲਾਈਨ ਵੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ 'ਕੋਨ ਚਿਮ ਏਅਰਲਾਈਨਜ਼' ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਅੱਜ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਸ਼ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮ ਖੇਡ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੰਝੂ ਰੁਕਣ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੇ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਸ਼ ਉਸ ਨੇ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਂ ਕਿੰਨਾ ਕੀਮਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਅਸਹਿ ਦੁੱਖ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਦੀ ਆਸਥਾ ਬਹੁਤ ਗੂੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਮਿੱਤਰ ਸੇਂਟ ਕਾਰਲੋ ਐਕੂਟਿਸ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੇ ਸਨ ਜੋ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਲੜਦਿਆਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਪਾਈ। ਉਹ ਅੱਜ ਸਵਰਗ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, 'ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਵਰਗੇ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।' ਇਕ ਹੋਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, 'ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ।' ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ, ਮਾਤਾ ਮਰੀਅਮ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜੋਸਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਓ ਅਸੀਂ ਵੀ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਬੇਅੰਤ ਰਹਿਮਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈਏ। ਸਾਡੇ ਪੋਡਕਾਸਟ ਦੇ ਹੋਸਟ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾਦਾਇਕ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਅਣਛੂਹੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਕੂਨ ਦੇਵੇਗੀ।