ਦੁੱਖ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਬੀ ਦਿਲਾਸਾ: ਪਵਿੱਤਰ ਜ਼ਕਰੀਆ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਾ ਚਾਨਣ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਮੋੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਵੱਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਕਰੀਆ ਅਤੇ ਅਲੀਸਬਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਲੰਮੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰੱਬ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਜ਼ਕਰੀਆ ਨੂੰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਦਾਤ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਰੱਬੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਕਾਰਨ ਭੁੱਖਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਲਈ ਵੀ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਲੋਂ ਮੁਫ਼ਤ ਭੋਜਨ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀਕਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਸਾਡੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਅਣਡਿੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਦਕਿ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਛੋਟੇ ਪਲ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਵੋ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਵੰਡ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਿਆਰਾ ਬੱਚਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹਮਦਰਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗਾ। ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਨੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਲਿਊਕੇਮੀਆ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਸੇਂਟ ਕਾਰਲੋ ਐਕਿਊਟਿਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਸੁਮੇਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਇਹ ਵਿਛੋੜਾ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਵਰਗੀ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਪੋਡਕਾਸਟ ਦੇ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਇਸ ਡੂੰਘੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਰੱਬੀ ਦਿਲਾਸੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿੱਘ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।