के कमेडी साँच्चै एक्लो यात्रा हो? साथीहरूसँग जोक लेख्ने कि आफ्नै मौलिकता जोगाउने?

मञ्चमा उभिएर दर्शकलाई हँसाउनु जति सजिलो देखिन्छ, पर्दा पछाडि एउटा सफल जोक लेख्न त्यति नै कठिन हुन्छ। धेरैजसो कमेडियनहरू महिनौंसम्म एउटै पाँच मिनेटको सेटलाई तिखार्न संघर्ष गर्छन्। यस्तो अवस्थामा एक्लै लेख्ने कि सहकर्मीहरूसँग मिलेर सामूहिक लेखन सत्र सञ्चालन गर्ने भन्ने प्रश्न अहिले चर्को रूपमा उठिरहेको छ।

एक जना कमेडियनले आफ्नो २० मिनेटको सेट भए पनि नयाँ जोक लेख्न अल्छी लागेको र ध्यान भड्किएकाले आइतबारको ओपन माइक अगाडि सानो समूह बनाउने प्रस्ताव अगाडि सारेका छन्। तर यस्तो समूह कसरी फलदायी बनाउने भन्नेमा गम्भीर मतभेदहरू देखिएका छन्।

Read nextवेल नेबुलाको अद्भुत तस्विर र सोलर इक्लिप्सको अनुभवले खगोलीय यात्राहरूमा महान् परिवर्तन ल्याए

एक टिप्पणीकर्ताले आफ्नो अनुभव बाँड्दै भने कि चार देखि पाँच जनाको सानो समूह बनाएर पालैपालो जोकको अवधारणा र पञ्चलाइनमा काम गर्दा अचम्मको नतिजा आउँछ। उनका अनुसार ठूलो उत्सव अगाडि यस्तै सत्रबाट नयाँ सामग्री तयार भएको थियो। तर अर्का सहभागीले कडा चेतावनी दिँदै भने कि यदि समूहका सदस्यहरू समान स्तरका भएनन् र समयको सम्मान गरेनन् भने त्यो केवल समयको बर्बादी हुन्छ।

यसैबीच, अरूले दिएको सुझाव मञ्चमा बोल्दा कस्तो महसुस हुन्छ भन्ने बहस पनि चर्किएको छ। एक टिप्पणीकर्ताले स्पष्ट रूपमा भने कि अरूको पञ्चलाइन बोल्दा त्यो आफ्नो सिर्जना जस्तो लाग्दैन र मञ्चमा पराई महसुस हुन्छ।

यो बहस हलिउडमा समेत गुन्जिएको छ, जहाँ चर्चित लेखक म्याडिसन सिन्क्लेयरले शेन गिलिसका जोकहरूलाई पुनः लेखेर थप धारिलो बनाएकी थिइन्। के जोकलाई तिखार्न अर्काको आँखा चाहिन्छ वा कमेडी पूर्णतया व्यक्तिगत हुनुपर्छ?

हाम्रो पडकास्टका होस्टहरूले यस सम्पूर्ण विवादको चुरो केलाउँदै चर्को बहस गरेका छन्।