«پولتان را نمی‌خواهیم!» ساکنان پنسیلوانیا ۱۰ هزار دلار غول دیتاسنتر را پس زدند

یک چک ۱۰ هزار دلاری. این همه چیزی است که یک شرکت فناوری به هر یک از ساکنان شهری در پنسیلوانیا پیشنهاد داده تا با ساخت یک دیتاسنتر عظیم کنار بیایند.

جواب مردم کوتاه و قاطع است: نه.

Read nextجنجال هوش مصنوعی در صنعت انیمه؛ وقتی صدای هنرمندان اسطوره‌ای دزدیده می‌شود!

و با گذشت زمان، این «نه» نه‌تنها ضعیف نشده، که محکم‌تر هم شده است.

دیتاسنترها قلب تپنده انقلاب هوش مصنوعی‌اند: ساختمان‌هایی غول‌پیکر و بی‌پنجره که شبانه‌روز کار می‌کنند و مقدار عظیمی برق و آب می‌بلعند. برای شرکت‌ها، پیدا کردن زمین برای ساختشان یک ضرورت است. برای ساکنان، یک کابوس.

خشم مردم پیش از هر چیز از خود رقم است. یک نفر گفت مدیری جایی واقعاً فکر کرده ۱۰ هزار دلار رقمی است که «روستایی‌ها» قبول می‌کنند و منصفانه هم هست. به گفته او، این آدم‌ها ذره‌ای به ما احترام نمی‌گذارند.

دیگری کوتاه‌تر گفت: بهتر بود یک کارت هدیه می‌دادند.

اما ماجرا فقط غرور جریحه‌دار نیست. ترس واقعی است. یک نفر از ویدیویی تعریف کرد که دیتاسنتری عظیم را درست روبه‌روی یک محله مسکونی نشان می‌داد: منظره را کور کرده، شبانه‌روز صدا می‌دهد، قبض‌ها را بالا برده و ساکنان از تغییر بو و طعم هوا، حتی داخل خانه‌هایشان، شکایت دارند.

او پرسید: «ارزش آن خانه‌ها حالا چقدر است؟ اگر نتوانی خانه‌ات را بفروشی، ۱۰ هزار دلار هیچ است.»

فرد دیگری از دوستش در اسپارتانبرگ کارولینای جنوبی گفت که صدای دیتاسنتر تازه‌ساز را از داخل خانه می‌شنود.

یکی از پرتکرارترین استدلال‌ها این بود: زندگی کنار دیتاسنتر تجربه‌ای است که زندگی را برای همیشه تغییر می‌دهد، پس شرکت باید پولی بدهد که زندگی را تغییر دهد. ۱۰ هزار دلار چنین پولی نیست.

یک نفر با لحنی تلخ هشدار داد: «اگر ارزان بسازند و عایق صوتی‌اش ضعیف باشد، روزی همین ۱۰ هزار دلار را برای یک شب خواب راحت می‌دهی.»

بعضی‌ها هم یادآوری کردند که با این تورم، این رقم عملاً خنده‌دار است. یکی هم نکته‌ای گفت که پژواک زیادی داشت: هر چقدر پیشنهاد بدهند، فقط نشان می‌دهد که بیشتر از آن دارند.

وعده اشتغال هم مردم را قانع نکرده است. یک نفر حساب کرد که دیتاسنتر شاید یکی دو نفر برای ری‌استارت سرورها و یک نگهبان استخدام کند. به گفته او، حتی یک مشروب‌فروشی شغل بیشتری می‌سازد و مالیات بیشتری می‌دهد، بی‌آنکه آن‌همه برق و آب مصرف کند.

البته همه درها بسته نیست. یک نفر شوخی‌کنان گفت: «صفرها را دوبرابر کنید، قبول می‌کنم.» این شوخی پرسش جدی‌تری را پیش می‌کشد: آیا مشکل اصل دیتاسنتر است، یا فقط قیمتی که برای آن پیشنهاد شده؟

فعلاً ساکنان پنسیلوانیا پای حرفشان ایستاده‌اند و نبردشان به نمادی از تنش بزرگ‌تری تبدیل شده است: عطش بی‌پایان هوش مصنوعی برای زیرساخت، در برابر حق مردم بر خانه و سکوتشان.

هاست‌های «فراتر از فردا» در قسمت تازه پادکست درباره این ماجرا بحث می‌کنند، و درباره پاکسازی ۱۳ هزار حساب در X.