له دربار څخه تر الهي رڼا: یو ځوان چې د تخت پر ځای یې د روحاني سکون لاره وټاکله

کله چې موږ د انسان د روحاني بدلون تاریخ ته ګورو، نو تر ټولو حیرانوونکې صحنې هغه وخت رامنځته کېږي چې یو څوک په پوره واک او شتمنۍ کې ناڅاپه د خپل زړه د ژورې تشې احساس وکړي. دا د هغه ځوان کیسه ده چې په ماڼۍ کې یې د عزت، قدرت او هوساینې ژوند درلود، خو د هغه روح د یو بل څه لپاره تږی و. هغه پریکړه وکړه چې د ظاهري رتبو او ستاینو پر ځای د خپل وجدان رښتیني غږ ته غوږ ونیسي. د شپې په مهال، کله چې نړۍ خوب وړې وه، د هغه خلوت په یو نادرو الهي تجلي بدل شو. داسې عجیبه رڼا چې د انسان ټول فکري حدود ماتوي او زړه له بې کچې ډاډ او سولې څخه ډکوي. خو ایا داسې معنوي روښانتیا انسان له ستونزو ژغوري؟ برعکس، کله چې هغه هڅه وکړه چې د اصولو او اخلاص له مخې ژوند وکړي، له سخت مخالفت او کینې سره مخ شو. حتی په هغه ځای کې چې باید د سولې کور وای، پر ده برید وشو. خو د هغه روح د قهر او غچ پر ځای د زغم، بښنې او نرمښت پر بنسټ ولاړ و. یو مبصر وویل چې د داسې باطني سکون او رڼا ترلاسه کول یوازې د هغو کسانو برخه ده چې د خپل نفس غوښتنې قرباني کړي. په داسې حال کې چې یو بل نظر څرګند کړ چې رښتینی بریا په دې کې ده چې انسان د خپلو دښمنانو په وړاندې هم د مهربانۍ زړه ولري او د انتقام لاره خپله نه کړي. په ورته وخت کې، دا لټون نن هم په کوڅو او کلیو کې روان دی، چیرې چې ځوانان پوښتي چې څنګه کولی شي خپل ایمان په عملي توګه د اړمنو انسانانو تر غوږونو ورسوي. د دې کیسې ژور معنوي اړخونه او د زړه رازونه زموږ د خپرونې کوربانه په راروانه برخه کې په ډیر محبت سره راسپړي.