صبر جو پيمانو ڇلڪي پيو: نيو اورلينز سينٽس جي قيادت تي ڇتي تنقيد ۽ روحاني امن جو متضاد رستو

نيو اورلينز جي راندين واري حلقي ۾ هاڻي خاموشي ناهي رهي. سالن جا سال ماٺ رهڻ کان پوءِ مداح کلي عام پنهنجو ڏک ۽ مايوسي سامهون آڻي رهيا آهن. اسٽيڊيم جي روشنين پٺيان لڪل مايوسي هاڻي چٽي نظر اچي رهي آهي. گذريل چوويهه سالن کان هلندڙ ساڳئي سرشتي مداحن کي ٿڪائي وڌو آهي. تاريخ گواهه آهي ته اعليٰ درجي جي صلاحيتن جي باوجود رڳو هڪ وڏي ٽرافي کٽي سگهجي، جيڪا ڳالهه هاڻي ماڻهن جي ڳلي مان هيٺ نٿي لٿي. مداحن جو چوڻ آهي ته اسان نئين سر اڏاوت جا لالي پاپ ٻڌي ٿڪجي پيا آهيون. هڪ مبصر چيو ته چوويهه سالن جي دور ۾ فقط هڪ نمايان فتح حاصل ڪرڻ اڄ جي دور ۾ ڪنهن به طرح صحيح قرار نٿو ڏئي سگهجي. جڏهن ٻيون ٽيمون مختصر وقت ۾ نئين منزل ماڻي وٺن ٿيون، تڏهن سينٽس جا پرستار صرف پراني يادن جي آسري جيئڻ تي مجبور آهن. ٻئي طرف، ڪجهه ماڻهو اڃا به سوچين ٿا ته فوري تبديلي ڪٿي وڌيڪ اونداهي کڏ ۾ نه اڇلائي ڇڏي. هڪ حاميءَ چيو ته اسان کي اهو به ڏسڻ گهرجي ته سڀاڻي هي بار کڻڻ لاءِ ڪير تيار هوندو. پر گهڻن ماڻهن وٽ هاڻي دلاسن لاءِ ڪا به گنجائش باقي ناهي رهي. هن مادي گوڙ، مقابلي ۽ تڪرار کان پري، الاسڪا جي واءُ ۾ هڪ ٻيو سبق لڪل آهي. اها ماءُ اولگا جي ڪهاڻي آهي، جنهن ڪڏهن ڪو وڏو عهدو نه گهريو، نه ئي پنهنجي حق لاءِ ڪو جهڳڙو ڪيو. هوءَ رڳو پنهنجي ماڻهن جي دردن جو مرهم بڻجي پنهنجي زندگي گذاري وئي. دنيا جڏهن طاقت، عهدن ۽ کٽڻ هارائڻ جي ڳالهين ۾ رڌل رهي ٿي، تڏهن اهڙيون خاموش ارواح اسان کي ياد ڏيارين ٿيون ته حقيقي فتح دراصل دلين کي جيئڻ ۽ ٻين لاءِ قربان ٿيڻ ۾ آهي. اسان جي پوڊڪاسٽ جا ميزبان هن پوري معاملي، دلي ڪاوڙ ۽ روحاني سڪون جي هن گهري سفر تي دل کولي ويچار ونڊين ٿا.