د فیسبوک پټه هنري غلا او د درواغجنو تمو زهر: زما د ضمیر اعتراف!

په یوه کوچني ګراج کې د خامک ګنډلو زوړ ماشین د شپې تر ناوخته پورې بې غږه کار کوي، خو تر دې ماشین شا ته یو پټ اخلاقي بحران پروت و چې بالاخره راوټوکېد.

یو ځوان اعتراف کوونکی کیسه کوي چې څنګه یې میاشتې وړاندې له انټرنېټ څخه د بېلابېلو هنرمندانو ښکلي انځورونه او ډیزاینونه له اجازې پرته غلا کول او د محلي فیسبوک ګروپونو له لارې یې د جامو پر ټوټو ګنډل.

Read nextد اعترافات: همکار کي بلام کېدلی او انتقام ۲۷ کال د لایبرری

دغه کس په پوره بې باکۍ سره د هر فرمایش په بدل کې له لسو تر شلو ډالرو پورې عاید ترلاسه کاوه او په لنډ وخت کې یې ګټه تر پنځه سوه ډالرو واوښته. اصلي هنرمندان په بهرنیو هېوادونو کې اوسېدل او د ژبې او جغرافیې د واټن له امله د نیول کېدو هېڅ وېره نه وه.

خو دا بریا ډېره دوام ونه کړه. ناڅاپه یو ژور وجداني درد او ستړیا راپیدا شوه چې دا لړۍ یې ودروله. اعتراف کوونکی وايي چې کله یې په خپلو تېرو کړنو فکر وکړ، د سخت منافقت احساس یې وکړ او سمدستي یې ټول اعلانات او پلور بند کړل.

د دې اعتراف تر خپرېدو وروسته نظرونه په چټکۍ سره پر دوو مخالفو برخو ووېشل شول. یو کتونکي په توند لحن وویل چې د پټېدو تر شا د بل چا پر زیار ګټه وټه اخیستل او د هغوی د کمېشن فرصتونه ضایع کول یو لوی ظلم دی.

بل لوري ته، بل تبصره کوونکي استدلال وکړ چې د تېروتنې منل د حل لومړنی شرط دی او نوموړی کولی شي له قانوني انځورونو یا له هنرمندانو سره په رسمي شراکت خپل کار ته دوام ورکړي.

دا پېښه دلته نه درېږي، بلکې د اعتراف په بله برخه کې دا په ډاګه کېږي چې څنګه ټولنیزو شبکو د نوموړي په اوږدمهاله عاطفي اړیکه کې زهر وشیندل. هغه اعتراف وکړ چې پر خپل ملګري یې د انټرنېټي کلیپونو له امله د بې حده غیر واقعي ډالیو او مینې تمه کوله.

دا دوه کیسې موږ ته ښيي چې څنګه مجازي نړۍ کولی شي زموږ خلاقیت او زموږ احساساتي رښتینولي له منځه یوسي که پر خپل وخت ترې خبر نه شو.

د دې کیسې په زړه پورې اخلاقي جنجالونه او ګرم بحث زموږ د خپرونې کوربانه په بشپړ ډول راسپړي.