Wanneer die nagte lank word: Waarom ons siekte en verlies in die lig van geloof moet bring

In herinnering aan Benjamin Vo vind ons troos deur die swaarste vrae van die lewe hardop te vra en die kruis met hoop te omhels.
Afrikaans

Wanneer die nagte lank word: Waarom ons siekte en verlies in die lig van geloof moet bring · Avonetics

🎧 Podcast episode
Coming soon — Gabriel and Thérèse are taking this one into the studio.

Daar is oomblikke in die lewe wanneer die stilte in 'n huis swaarder weeg as enige woord. Wanneer 'n kind ernstig siek word, veral met 'n diagnose soos leukemie, voel die pad vorentoe dikwels soos 'n eindelose woestyn. Gesinne vind hulself op 'n plek waar die vrae baie meer is as die antwoorde. In die Katolieke tradisie en die lesings van die Heilige Mis word ons herinner aan 'n vreemde gebeurtenis in die woestyn: toe die volk Israel gely het, het God vir Moses gesê om 'n koperse slang op 'n paal te lig. Diegene wat daarna gekyk het, het genesing vind. Dit was nie die verering van die pyn nie, maar die bereidwilligheid om die werklikheid in die teenwoordigheid van God te aanskou. Benjamin Vo was 'n vyftienjarige seun wat daarvan gehou het om op te kyk. Hy het gefassineer gestaar na die lug, na die Boeing 737-vliegtuie wat deur die wolke klief, en hy het sy vrye tyd deurbring met rekenaarkode en die bou van digitale wêrelde. Sy nuuskierigheid en helder glimlag het almal om hom aangeraak. Toe die swaar beproewing van leukemie sy lewe getref het, het sy gesin 'n pad van ontsettende liefde en diep hartseer geloop. Een kommentaar op die lewe van geloof herinner ons daaraan dat 'n mens in tye van diep hartseer dikwels die neiging het om af te kyk — na die leë stoel, na die vloer, na die skuldgevoelens wat geen basis het nie. Dit is noodsaaklik om dit duidelik te sê: 'n siekte soos leukemie is nooit die skuld van die ouers nie. Dit is nie veroorsaak deur die huis, die lug, die kos of enige besluit wat geneem is nie. Dit is nie 'n straf van God nie. Die herhaaldelike soek na 'n oomblik waar dinge anders kon wees, is bloot liefde wat nêrens het om heen te gaan nie. Benjamin deel nou 'n besondere hemelse band met Sint Carlo Acutis. Albei was tieners van die digitale era, albei was vyftien jaar oud, en albei is deur dieselfde siekte huistoe geroep. Hulle lewens herinner ons daaraan dat die dood nie die laaste woord het nie, maar dat die ewige lig van Christus ons nooi om op te kyk. Die gashere van ons meesleurende podsendingsprogram delf dieper in hierdie roerende verhaal en die geestelike troos wat dit bied vir elkeen wat deur verlies geraak is.

0:00
0:00
Link copied ✓