Testimonium Fidei et Donum Vitae: Quomodo Amor Aeternus Corda Sanat

In medio mundi fragilis et incerti, exempla fidelitatis et caritatis tamquam stellae in nocte lucent. Hodie consideramus vitam Sancti Gorazdi, episcopi qui tempore persecutionis saevae omnem culpam in se recepit ut gregem suum protegeret, vitam suam pro amicis libenter ponens. Haec magna caritatis demonstratio non est tantum res praeteriti temporis. Eodem modo hodie cernimus artifices qui per picturas Christianorum Coptorum fidem illorum qui persecutionem passi sunt illustrant, memoriam eorum servantes. Unus commentator dixit hoc summum esse signum spei: cum homo se totum tradit Deo, nihil deperit. Alius autem quaerebat quomodo cor humanum tantam iacturam et tantum dolorem tolerare possit sine desperatione. Responsum in Evangelio et in humilitate reperitur. Omnia quae habemus a Deo accepimus. Cum puer fidelis, sicut Beniaminus, ad caelum praemature vocatur, maeror noster magnus est, sed spes resurrectionis maior est. Beniaminus ipse, puer quindecim annorum ingenio praeditus et aeroplanorum amator, suam fidem et amorem omnibus praebuit. Haec lux nunquam extinguitur. In hoc episodio, hospites nostri hanc coniunctionem fidei, doloris et spei profundius perscrutantur.