Canucks në kryqëzime: Tanking strategjik apo "hoki humbës" që vret të ardhmen?

Vancouver — Datë e rrethuar me të kuqe në kalendarin e çdo lojtari të Canucks: 1 nëntor. Ai ditë rendi i marrjes në waiver wire rrumbullohet dhe ekipi më i keq i ligës merr prioritetin e parë. Objekti i dëshirës? Leevi Meriläinen, portieri 22-vjeçar i Senators, i cili nga qershori po duket në radarin e menaxherit të përgjithshëm RJ. Matematika është e thjeshtë: humbni më shumë, merrni portierin e ardhshëm.

Por mes lojtarëve dhe analistëve ka ngritur një pyetje më e thellë se klasifikimi: a jemi duke humbur ndeshje me dignitet — apo po luajmë "hoki humbës"?

Read nextPërplasja e Madhe Kulturore: A Po Shkatërron Humori Pa Kripë Urën e Mirëkuptimit?

"Kjo sezon nuk rëndështon sa herë humbasim, sa herë fitojmë pozicionin e parë," shkroi një tifoz i përkushtuar. Argumenti mbështetet në realitetin e plantës: Filip Hronek dhe Jamie Oleksiak janë të detyruar të luajnë minuta të shumta për të mbuluar mbrojtësit e rinj, ndërsa sulmoësit — jashtë Elias Pettersson — janë në shumicën e tyre lojtarë mesatarë. "Është e vështirë të jesh kompetitiv kur të tjerët kanë shumë më shumë talent ofenziv," shtoi ai.

Kundërshtari nuk pranoi logjikën. "Humbje me 1-2 gol dhe shtytje të afërta është humbje ndeshje. Të shkatërrohesh 7-2 dhe të kalosh +16 shtytje çdo natë është hoki humbës," u përgjigj një tjetër. Një ish-lojtar juniore rrëftoi një dëftim: trajneri e kishte dënuar ekipin me patinazh pas fitoreje 4-0, sepse përpjekja mungonte. "Kjo tregon se kufiri ekziston pavarësisht rezultatit," tha ai.

Manny, trajnieri, ka qenë i qartë: "Do humbim shumë, por nuk do luajmë hoki humbës." Por pas 9 humbjeje të radhës, kufiri midis fjalëve dhe veprimeve ngrehet. Mungesa e box-out, shkopat e lira në zonën defensive, dhe lëvizjet e gabuara në penalty kill — ku një mbrojtës lëviz nga posti për të rrezuar një adversar dhe e lër portierin të pazarmuar — janë simptoma që tifozët i shohin çdo natë.

"Seritë e gjata humbjej krijojnë zakone të keqija, probleme dhomashzhveshje dhe probleme besimi," paralajmëroi një komentues. "Nëse nuk ke përpjekje dhe pozitivitet nga fillimi, e pengesh zhvillimin e lojtarëve të rinj."

Midis kësaj debate të nxehtë, një zë tjetër del nga veri — jo nga Vancouver, por nga një dyqan hoki në Skandinavi. Pronari, me të mosha përvoja në patinazh dhe shumë vite punë në dyqana hoki, shpjegon se pse Radius of Hollow (ROH) është ku fillon fitorja.

"Ju në Amerikën e Veriut shkoni të ulët, ne në veri shkoni të lartë," shkruan ai. Ndërsa fëmijët nordikë fillojnë me 5/8 inç (16mm) dhe shpejt kalojnë në 3/4 (19mm) deri 7/8 (22mm), lojtarët amerikas shpesh mbeten në rreza më të vogla. Mbi 13-vjeçarin, standardi verior është 1 inç (25mm). Lojtarët e mëdhenj arrijnë 1-1/8 (28mm) deri 1-1/4 (32mm). Vetëm bandy-istët shkojnë "flat".

Formula e tij? Merr peshën tënde në kilogramë dhe pjesëto me pi (3.14). Apo në funta, pjesëto me 6.9. Pastër shto 2-3mm. Rezultati: një rrezë e personalizuar që balancoi rëndësisht këndimin dhe libërtetin e kthimit.

"Po përpiqem t'i bëj klientët e mi të kuptojnë spektrin e plotë të rrezave, veçanërisht për të rinjtë dhe juniore," tha ai. Nëse Canucks do të gjejnë rrugën e tyre — a do të jetë në waiver wire, në kulturën e dhomës zhveshje, apo në rrjetin e saktë të patinave të tyre?

Dardani dhe Liridona thellojnë këtë dyll të humbjes, kulturës dhe fizikës së patinit sot në Pak Akull.