'Beni Bırakırsan Ne Yaparım Bilmiyorum': Aşkın Bitmediği Ama İlişkinin Bittiği İtiraf

Her şey bir mesajla başlıyor. Ve o mesajı atan, sonradan gitmek isteyen taraf oluyor.

Bir yıldan uzun süre önce internette tanıştıkları ilişkinin hikâyesini anlatan kadın, işin ironisiyle açıyor sözü: ilk flörtü başlatan, ondan hoşlanan, konuşmayı ilk açan kişi kendisi.

Read nextİlk Buluşmada Eski Sevgili Bombası: Yaşam Deneyimi mi, Unutulamayan Aşk mı?

Ama karşı taraf ilgi göstermeye başlayınca içindeki alarm çalıyor. Kendi tabiriyle kaçıngan tarafı tetikleniyor.

Sonrası bir itme kampanyası. Ortadan kayboluyor. Kasten sertleşiyor. Sınırlarını sıralıyor. Hatta sırf gitsin diye şeyler söylüyor. Henüz resmi bir çift bile değiller ama adam her seferinde onu kalmaya ikna ediyor. Sonunda pes edip bırakıyor.

Bir ay sonra yalnızlık kapıyı çalıyor ve geri dönen yine o oluyor. Bugün geriye bakınca kendi cümlesiyle itiraf ediyor: özlediği şey belki de ilişki değil, konfordu. İki ay sonra teklif geliyor, evet diyor.

İlişkinin zirveleri muhteşem, dipleri korkunç. Birbirlerini derinden seviyorlar ama sürekli kavga ediyorlar. Sebep hep aynı: adam her şeyi o an konuşup çözmek istiyor, kadının nefes alacak alana ihtiyacı var. Bazı tartışmalar onu umutsuzluğa sürüklüyor. Üstüne bir de ailevi sorunlar biniyor.

Anlatının en dikkat çeken kısmı ise şu: adamı kötülemiyor. Aksine, onu gerçekten seven, kendini geliştirmeye çalışan, sırf görüşmek için saatlerce yol gelen, sürekli ortak gelecekten bahseden biri olarak tarif ediyor. Kötü adam yok ortada.

Ama bir şey aşınıyor. Duygusal olarak hep bakan taraf o oluyor. Bir kere de teselli edilen olmak istiyor. Ve bir noktadan sonra adamın hâlâ süren çabasını eskisi gibi alamadığını fark ediyor.

Derken ara veriyorlar. Ve beklenmedik olan oluyor: kendini daha mutlu hissediyor. Yeni arkadaşlar ediniyor, unuttuğu parçalarını buluyor ve tüm dünyasını onun etrafında kurduğunu görüyor.

İşte kararı orada veriyor. Ama sorun da orada başlıyor: onu hâlâ seviyor.

Birbirlerine asla ayrılmayacaklarına dair söz vermişler. Adam onu yakında ailesiyle tanıştırmayı planlıyor. Ve bir keresinde söylediği bir cümle kadının aklından çıkmıyor: onu bırakırsa ne yapacağını bilmediğini söylemiş.

Bir korkusu daha var: ara döneminde yeni arkadaşlar edindiği için gittiğini sanmasından ödü kopuyor. Oysa ona göre o arkadaşlar sadece çoktan kaybolduğunu hatırlatan aynalardı.

Hikâye yayıldığı anda ortalık ikiye bölünüyor.

Baskın görüş net: bitir, dürüstçe bitir. Bir yorumcu, dürüst bir ayrılığın adama kendi en iyi versiyonu olma motivasyonunu verebileceğini ve zamanla ona uygun birini bulacağını söylüyor.

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

Bir başkası çok daha sert: sen onu sevmiyorsun, onunla derin bir duygusal bağın var ama bağ sevgi değildir; onu gerçekten önemsiyorsan, hakkında kararsız olmayan birini hak ettiğini kabul edersin ve bunu saygılı ama kesin biçimde bitirirsin.

Bir diğeri ayrılığı doğrudan bir iyilik olarak tanımlıyor. Ona göre asla ayrılmayacağız sözü vermek başlı başına anlamsız ve adamın 'ne yaparım bilmiyorum' cümlesi kontrolcü, hatta duygusal olarak manipülatif. Aynı kişi ekliyor: aileyle tanışmadan, işler daha da ciddileşmeden bitirmek aslında nezaket; kimse kimseyi doğru hissettirmeyen bir ilişkiye ikna edemez.

Bir başkası kendi deneyiminden konuşuyor: birinin kalması için yalvarmasını kötü haber sayıyor, çünkü kalmak istemediğini söyleyen birine ısrar etmek hem yorucu hem kafa karıştırıcı.

Bu kampın son hamlesi terapi. Bir yorumcu, anlatıcının çocukken güvenmesi gereken insanlara duygusal bakıcılık yapmak zorunda kaldığı bir evde büyümüş olabileceğini, bu yüzden hem hak ettiği sevgiyi almayı bilmediğini hem de ilişkilerde kendini terk ettiğini yazıyor. Tavsiyesi tek cümle: önce kendini seç.

Ama karşı kamp da sessiz durmuyor.

Biri kısa kesiyor: anlattığın hikâyeye bakılırsa buradaki kötü adam sensin.

Bir başkası anlatının kendisini didikliyor. Ona göre 'onu hâlâ seviyorum' cümlesi inandırıcı değil: adam ilgi göstermeye başlar başlamaz kaçış refleksi devreye girmiş, sonra yalnızlıktan geri dönülmüş ve bunun konfor özlemi olduğu kendi ağzıyla söylenmiş. Bu yorumcunun inandığı tek cümle şu: ayrılığın onu yıkacağı.

Daha yumuşak bir ses ise ilişkiye bir ihtimal tanıyor. Düzenli kavgaların sağlıklı olmadığını ve adamın onu kalmaya ikna etmek zorunda kalmasının baştan yanlış olduğunu kabul ediyor; ama kaçıngan bağlanmayı iyileştirmek isteyen biri için bunun bir fırsat olabileceğini söylüyor, tabii karşı taraf sabrı ve alan vermeyi öğrenirse. Hatırlatması ise net: ilişki, o kişiyi her gün yeniden seçmektir; eğer bu seni yıpratıyorsa belki de doğru eşleşme değildir.

Bir yorumcu sadece iki tarafın yaşını soruyor. Bir diğeri ise bütün tartışmayı tek bir dayanışma cümlesiyle özetliyor: sen bunu çözersen bana da haber ver, ben de aynı gemideyim.

Geriye tek bir soru kalıyor: bu ayrılık bir merhamet mi, yoksa kılık değiştirmiş bir kaçış mı?

Programımızın sunucuları bu hikâyeyi bölümde enine boyuna tartışıyor ve sonunda net bir karar veriyor.