Ang Tunay na Kabuhayan ng Pananampalataya: Pag-asa sa Gitna ng Kapagod-god

Isang araw, si ay naiiyak dahil sa kanya. Hindi siya nag-iisa. Sa gitna ng isang simbahan sa gabi, siya'y nakita nang maaari niyang pakinggan ang tinig ni Ben. Hindi siya nag-iisa. Siya'y bahagi ng isang pamilyang nagmamahal nang walang katapusan. Ang buhay ni Ben ay isang patungo sa kagandahang-loob. Hindi siya naging matalino. Hindi siya naging mabait. Hindi siya naging isang bata na alam ang lahat. Ngunit isa siyang bata na alam kung paano maging mabait. Alam kung paano maging isang mabuting kapatid. Alam kung paano magmahal. Ang mga salita ay hindi palagi sapat. Kailangan naming makinig. Kailangan naming maging bukas sa kagandahang-loob. Ang Diyos ay palagi nandito. Ang mga santo ay palagi nandito. Ang mga bata ay palagi nandito. Huling paalala: Habang ang buhay ay hindi palagi patas, ang pag-asa ay palagi. Habang ang mga pang-aladong salita ay hindi sapat, ang pagmamahal ay sapat. Huling paalala: Habang ang kapagod-god na panalangin ay hindi palagi sagutin agad, ang Diyos ay palagi nandito. Ang mga host ay nagpapakita ng isang paalala: 'Lumawag kayo. Manalangin kayo. Ang Diyos ay palagi nandito.'