Amor in Vienna et Certamina in Anvil: Duo Facies Cinematographiae

In studio Scaena et Cinema, controversia ardet de modo quo pelliculae memoriam nostram tractant. Ex una parte, trilogia Before ostendit quomodo duo homines per decennia mutentur. Unus spectator nuper scripsit se cum repectaret Before Sunset flevisse propter personas quas in vita sua amisit.

Linklater non timet fateri tempus nos superare. In Before Midnight, amor non amplius est poesis, sed labor cotidianus et conflictus. Quidam putant hoc esse nimis crudele; alii autem dicunt hoc esse signum verae maturitatis in arte cinematographica.

Read nextLabyrinthus Animi: Inter Desiderium Compulsivum et Panicum Morale

Ex altera parte, accommodatio Tekken anni 2010 demonstrat quid accidat cum cinematographia mentem ab altitudine avertit. Jin Kazama pugnat contra corporationem in mundo destructo, sed nihil de complexitate originali ludi remanet.

Unus e fautoribus dixit hanc pelliculam esse 'bonam stultitiam' qua frui possis sine labore mentis, dum critici eam tamquam cladem indicant. Utraque pellicula, diverso modo, ostendit viam quam cinema eligere potest.

Plura de hac quaestione audienda sunt in novo episodio podcassis Scaena et Cinema.