စွန့်ဦးတီထွင်သူ ဘဝ- အောင်မြင်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်က အထီးကျန် ဝေဒနာ

ကျွန်တော်ဟာ ၁၀ နှစ်ကျော်ကြာ ဝန်ထမ်းဘဝနဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတစ်ခု စတင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ အရာရာက အေးဆေးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး စတင်ပြီး တစ်နှစ်ပြည့်တဲ့အခါ အထီးကျန်ဆန်မှုဆိုတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖော်ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

ဝန်ထမ်းဘဝမှာ လုံခြုံစိတ်ချရတဲ့ လစဉ်ဝင်ငွေရခဲ့ပြီး အခုတော့ အနာဂတ်က မရေရာ မသေချာတော့ပါဘူး။ ဒီခရီးလမ်းမှာ ကျွန်တော့်ကို လှောင်ပြောင်သူ၊ လျစ်လျူရှုသူ၊ စော်ကားသူတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေနဲ့လည်း ကျွန်တော် အခုရှိနေတဲ့ စိတ်အခြေအနေခြင်း မတူတော့လို့ ဆက်သွယ်လို့ မရနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရပါတယ်။ သူတို့မှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပူပန်မှုတွေ ရှိကြပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ စွန့်ဦးတီထွင်မှု ခရီးလမ်းနဲ့ လုံးဝမကိုက်ညီပါဘူး။

Read nextစက်ဘီးပေါ်မှာ ကြွားချင်လို့ လုပ်လိုက်တာ မေးစေ့ ၃ ချုပ် ချုပ်လိုက်ရတဲ့ ၁၈ နှစ်သား၏ ရင်ဖွင့်သံ

ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကတော့ ကျွန်တော် ပြောတာကို နားထောင်ပေးနိုင်ပေမယ့် လုံခြုံတဲ့ လစာကို စွန့်ပြီး ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေး တည်ထောင်ရတာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်းပါပဲ။ ကျွန်တော်ဟာ ပရိသတ်တစ်ယောက်တည်းအတွက် ရုပ်ရှင်တစ်ကားကို ရိုက်ကူးနေသလိုပါပဲ။ ကျွန်တော်ကပဲ သရုပ်ဆောင်၊ ကျွန်တော်ကပဲ ပရိသတ်၊ ကျွန်တော်ကပဲ တကယ်တမ်း စိတ်ပူပန်ပေးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပါ။

ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မညည်းညူပါဘူး။ ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့တာထက် ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ၁၀ ဆ ပိုလုပ်ခဲ့ရတာပါ။ ကျွန်တော် နောက်ပြန်မလှည့်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီမှာ အထီးကျန်မှုဆိုတာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို မျှဝေချင်တာပါ။ သင် လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ဖုံးကွယ်သည်ဖြစ်စေ၊ သူက ဘယ်ကိုမှ ထွက်မသွားပါဘူး။

ဒီမှတ်တမ်းကို ဖတ်ပြီးနောက် အင်တာနက် အသုံးပြုသူတွေဆီက စိတ်ဝင်စားစရာ တုံ့ပြန်မှုတွေ ရောက်လာပါတယ်။ အချို့က စွန့်ဦးတီထွင်သူတိုင်း ဒီအထီးကျန်မှုအကြောင်း ပြောကြတာပါပဲ၊ ဒါဟာ ပုံမှန်ပါပဲလို့ ဆိုပါတယ်။ လုပ်ငန်းရှင်တွေအနေနဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုကို ပေးလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်သင့်ဘူးလို့ တစ်ယောက်က ထောက်ပြပါတယ်။ အဲဒီအစား လုပ်ငန်းဆိုင်ရာအတွက် တည်ထောင်သူ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက် ရှာသင့်တယ်လို့ သူက အကြံပြုခဲ့ပါတယ်။ တစ်ပတ်ကို မိနစ် ၃၀ လောက် ဖုန်းပြောပြီး လုပ်ငန်းရဲ့ အခြေအနေ၊ အခက်အခဲတွေကို ဝေမျှတာက လုံလောက်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

တချို့ကတော့ ဒီအထီးကျန်မှုကို ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရတယ်လို့ ဝန်ခံကြပါတယ်။ 'ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော် လုပ်နေတာမျိုး မလုပ်ကြဘူး။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေက ညနေဘက် အပြင်မသွားဘဲ ဘာလို့ ဒါတွေ လုပ်နေရတာလဲဆိုတာ နားမလည်ဘူး' လို့ ၁၇ နှစ်သားလေးတစ်ယောက်က ပြောခဲ့ပါတယ်။ တခြားတစ်ယောက်ကတော့ လုပ်ငန်းကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းလွန်းလို့ လူမှုကွန်ရက်တွေကို ပိတ်ပစ်ပြီး လူ ၅ ယောက်အောက်နဲ့သာ စကားပြောဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါဟာ တစ်ယောက်တည်း ခရီးသွားရတာနဲ့ တူပြီး ဘယ်သူမှ ကိုယ့်လုပ်ငန်းကို ကိုယ်လောက် စိတ်မဝင်စားဘူးလို့ နောက်တစ်ယောက်က ထပ်ပြောပါတယ်။ အိမ်ကနေ အလုပ်လုပ်ရတဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ရတဲ့အခါ တစ်ခါတလေ မှားယွင်းနေတယ်လို့ ခံစားရကြောင်း၊ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ အမြဲရှိနေကြောင်း ရှေ့နေတစ်ဦးက ဝန်ခံခဲ့ပါတယ်။

ဒီလို မှတ်ချက်တွေက စွန့်ဦးတီထွင်မှုရဲ့ မမြင်ရတဲ့ ဘက်ခြမ်းကို ထင်ဟပ်နေပါတယ်။ လူအများစုက စွန့်ဦးတီထွင်မှုရဲ့ လွတ်လပ်မှုကိုပဲ ပြောကြပေမယ့် အထီးကျန်ဆန်မှုကိုတော့ သတိမထားမိကြပါဘူး။ အခြားတည်ထောင်သူ သူငယ်ချင်းများ ရှာဖွေခြင်း၊ coworking space များတွင် ပါဝင်ခြင်း၊ ဒါမှမဟုတ် စွန့်ဦးတီထွင်သူများ စုဝေးရာနေရာများတွင် ပါဝင်ခြင်းက အထီးကျန်မှုကို လျှော့ချနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အထီးကျန်မှုရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုလည်း လျှော့မတွက်သင့်ပါဘူး။

ဒီဇာတ်လမ်းက စွန့်ဦးတီထွင်သူတိုင်း ကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ထင်ဟပ်ပြသနေပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ဖို့ စဉ်းစားနေသူတွေအတွက်ရော၊ လက်ရှိ စွန့်ဦးတီထွင်သူတွေအတွက်ရော စဉ်းစားစရာတွေ ပေးစွမ်းမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒီဇာတ်လမ်းအပေါ် 'စီးပွားရေး ဇာတ်ခုံ' ရဲ့ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူနှစ်ဦး ဘယ်လို ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြမလဲဆိုတာ နားဆင်နိုင်ပါတယ်။