၄၇ နှစ်ကြာမှ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့် စပျစ်ခြံအတွင်းမှ ၁၅ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေး၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် သဲလွန်စ

၁၉၇၈ ခုနှစ် ဇွန်လ၏ ပူပြင်းသော နွေရာသီနေ့တစ်နေ့တွင် ကာလီဖိုးနီးယားပြည်နယ် အာဗင်မြို့အနီးရှိ စပျစ်ခြံတစ်ခုအတွင်း ထွန်စက်မောင်းနှင်နေသူတစ်ဦးသည် မြေကြီးအောက်တွင် ခပ်တိမ်တိမ် မြှုပ်နှံထားသည့် အရိုး အစိတ်အပိုင်းများကို စတင်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အဆိုပါ အရိုးများသည် အသက် ၁၅ နှစ်မှ ၂၄ နှစ်ကြား မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အရိုးများဖြစ်ကြောင်း ဆေးပညာရှင်များက အတည်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူမ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကိုမူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ရဲတပ်ဖွဲ့က လူသတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း သဲလွန်စ မရှိခဲ့တာကြောင့် သူမအား 'အာဗင် ဂျိန်းဒိုး' ဟု သတ်မှတ်ကာ အာဗင်သုသာန်တွင် မြှုပ်နှံခဲ့ရသည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ်နှင့် ၂၀၁၅ ခုနှစ်တို့တွင် အမှုကို ပြန်လည်စုံစမ်းကာ မျက်နှာပုံစံ ပန်းချီကားများ ထုတ်ပြန်ခဲ့သော်လည်း အဖြေမထွက်ခဲ့ပေ။

Read next၁၉၉၁ ဘားဘန့်ခ် ပဟေဠိ- ဂျက်ဖရီ ဒါးမား၏ အမည်ကို သုံး၍ ပေးပို့လာသော လျှို့ဝှက်စာနှင့် တေမ် ရို့ချ် လူသတ်မှု

သို့သော် ၂၀၂၅ ခုနှစ် မတ်လတွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးသူများသည် အရိုးနမူနာကို Othram အမည်ရှိ အဆင့်မြင့် DNA ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရာမှ အဓိက အချိုးအကွေ့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၂၀၂၅ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလတွင် အဆိုပါ အလောင်းသည် ၁၉၇၈ ခုနှစ်တည်းက ဖရက်စနိုမြို့မှ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည့် ၁၅ နှစ်အရွယ် မစ်ရှဲလ် လုဝိဇ် ကောလီယာ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

မစ်ရှဲလ်၏ မိသားစုဝင်များ၏ DNA ဗီဇအချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်စစ်ဆေးမှုကြောင့် နှစ်ပေါင်း ၄၇ နှစ်အကြာတွင် သူမ၏ အမည်မှန်ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး၊ ရုပ်ကလပ်ကို မိသားစုထံ ပြန်လည်လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။

Your brand, right here.Reach story-obsessed listeners in 45+ languages → advertise on Avonetics

စုံစမ်းစစ်ဆေးသူအချို့က မိုင် ၁၁၈ မိုင် အကွာအဝေးရှိသည့် ဖရက်စနိုနှင့် အာဗင်မြို့အကြား ဖြစ်စဉ်ကို ထောက်ပြကာ၊ ၁၉၇၈ ခုနှစ်များက ခေတ်စားခဲ့သည့် ကားကြုံစီးခြင်းမှတစ်ဆင့် အန္တရာယ်ပြုခံရခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း သုံးသပ်ကြသည်။ အခြားသူများကမူ အလောင်းကို စပျစ်ခြံအတွင်း သေချာစွာ မြှုပ်နှံခဲ့ခြင်းကြောင့် ဒေသအကြောင်း သိရှိသူ သို့မဟုတ် နီးစပ်သူ၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယူဆကြသည်။

ဒီပဟေဠိဆန်တဲ့ မှုခင်းဖြစ်ရပ်မှန်အကြောင်းကို သဲလွန်စ အစီအစဉ်ရဲ့ ပေါ့ဒ်ကတ်စ်မှာ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးသုံးသပ်ထားပါတယ်။