რატომ ცდებოდით აქამდე: ორი საკულტო ბლოკბასტერი, რომლებმაც დროს გაუძლო

წლები გადის, მაგრამ ნამდვილი კინემატოგრაფიული ვნებები არასდროს ცხრება. მაყურებელთა ნაწილი კვლავ ჯიუტად ამტკიცებს, რომ „ინდიანა ჯონსი და ბედისწერის ტაძარი“ სტივენ სპილბერგის ყველაზე გამორჩეული ნამუშევარია. მიუხედავად იმისა, რომ თავის დროზე ფილმმა არაერთგვაროვანი შეფასებები დაიმსახურა სიბნელისა და ძალადობრივი სცენების გამო, დღეს ის ნამდვილ კლასიკად აღიქმება.

როგორც ერთი კომენტატორი აღნიშნავს, მოლა რამის როლის შემსრულებელმა მსახიობმა კინოს ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე შიშისმომგვრელი ანტაგონისტი შექმნა. ფილმში არის ყველაფერი: ლავის ორმოები, ეგზოტიკური ლოკაციები, დაუვიწყარი შორთ რაუნდი და შახტის ვაგონეტებით ლეგენდარული დევნა. ამასთანავე, სხვა ნაწილებისგან განსხვავებით, ინდიანა აქ სიუჟეტის გადამწყვეტი ძალაა და პირადად უმკლავდება ბოროტებას.

Read next„სექტის ლიდერი ვარ, მაგრამ ცუდი არა“: შოკისმომგვრელი ღამის აღსარება და ბავშვი, რომელმაც ღმერთი გააუქმა

თუმცა ყველას როდი ეყო მოთმინება ამ სიბნელისთვის. მეორე მხარე იხსენებს, რომ ვილი სკოტის გაუთავებელი ყვირილი და ზედმეტად გროტესკული ატმოსფერო ბევრისთვის გამაღიზიანებელი აღმოჩნდა. მათთვის „დაკარგული კიდობნის მაძიებლები“ რჩება მიუღწეველ ეტალონად, სადაც ბალანსი იუმორსა და თავგადასავალს შორის ბევრად დახვეწილია.

მსგავსი უკომპრომისო ენერგია იგრძნობა მეორე ფილმშიც, რომელიც წლების შემდეგ სულ სხვა თვალით ფასდება: „ხვალინდელი დღის ზღვარი“. ათი წლის შემდეგ ამ ნამუშევრის ხელახლა ნახვა ნამდვილი აღმოჩენაა. სცენარი იმდენად აწყობილი და დინამიკურია, რომ მაყურებელს სუნთქვის საშუალებას არ აძლევს. კომპიუტერული ეფექტები და ბრძოლის მასშტაბი დღევანდელ ბევრ ძვირადღირებულ პროექტსაც კი აღემატება.

მიუხედავად იმისა, რომ კრიტიკოსთა ნაწილი მას „ზაზუნას დღის“ სამეცნიერო-ფანტასტიკურ ვერსიად მოიხსენიებს, ფილმის სიმკაცრე და დეტალებისადმი ყურადღება მას ჟანრის მწვერვალად აქცევს. ორივე სურათი ამტკიცებს, რომ გაბედული გადაწყვეტილებები კინოში დროთა განმავლობაში მხოლოდ ფასდება.

ჩვენი გადაცემის წამყვანები ამ ორ გამორჩეულ ისტორიას პოდკასტის ახალ ეპიზოდში დეტალურად განიხილავენ.