රියදුරු බලපත්‍ර අර්බුදය සහ ඉඩම් හිමියාගේ නීතිමය සටන කරළියට එයි!

ජාත්‍යන්තර රියදුරු බලපත්‍රයක් අතැතිව මෙරටට පැමිණෙන විදේශිකයන් සහ විදේශගත ශ්‍රී ලාංකිකයන් මේ වන විට බරපතළ නීතිමය ව්‍යාකූලතාවයකට පත්ව සිටිති. ගැටලුව වන්නේ 1949 ජිනීවා සම්මුතිය සහ 1968 වියානා සම්මුතිය අතර පවතින ගැටුමයි. ශ්‍රී ලංකාව නිල වශයෙන් අත්සන් කර ඇත්තේ 1949 සම්මුතියට පමණක් වුවද, දේශීය මෝටර් වාහන පනතේ 132B වගන්තිය මගින් 1968 බලපත්‍රයද පිළිගන්නා බව පැහැදිලිව සඳහන් වේ.

මෙම නීතිමය පරස්පරතාවය නිසා විවිධ රථවාහන කුලී ආයතන සහ නීති උපදේශකයන් එකිනෙකට පරස්පර අදහස් පළ කරති. එක් පාර්ශ්වයක් පවසන්නේ දේශීය මෝටර් රථ සංගමයේ විශේෂ අනුමැතියක් නොමැතිව කිසිදු ජාත්‍යන්තර බලපත්‍රයකින් මෙරට රිය පැදවිය නොහැකි බවයි. තවත් පාර්ශ්වයක් පෙන්වා දෙන්නේ 1968 බලපත්‍රය සඳහා කිසිදු දේශීය අනුමැතියක් අවශ්‍ය නොවන බවත්, එය සම්පූර්ණයෙන්ම වලංගු ලේඛනයක් බවත්ය. නිල අධිකාරීන්ගේ නිහඬතාව හමුවේ සාමාන්‍ය රියදුරන් අතරමංව සිටිති.

Read nextඩෙලවෙයාර් බදු උගුල සහ පරිගණක නොදන්නා සේවකයා: ස්ටාර්ටප් පාඩම්

නීතියේ මෙවැනි අර්බුද හුදෙක් මාර්ග නීතිවලට පමණක් සීමා නොවේ. තමන්ගේම ඉඩම් සහ දේපළ රැකගැනීමේදීද මෙවැනිම අසරණභාවයන් නිර්මාණය වේ. මෑතකදී වාර්තා වූ සිදුවීමකදී, මියගිය ඥාතියෙකුගෙන් උරුම වූ අක්කරයක ඉඩමක නිරවුල් අයිතිය ලබාගත් පවුලක් එහි අනවසරයෙන් රැඳී සිටින පුද්ගලයෙකු නිසා දැඩි පීඩාවකට පත්ව ඇත. නීත්‍යානුකූලව ඉවත් වීමේ නිවේදන ලබාදී තිබුණද, එම පුද්ගලයා ප්‍රධාන ගේට්ටුවට ඉබි යතුරු දමා අයිතිකරුවන්ට ඇතුළුවීම වළක්වා ඇත.

මෙම අවස්ථාවේදී නීති උපදෙස් පවා බෙදී ගොස් තිබේ. එක් නීතිඥයෙකු පවසන්නේ තමන්ගේ දේපළ පරීක්ෂා කිරීමට ගේට්ටුව විවෘත කිරීමේ පූර්ණ අයිතිය හිමිකරුට ඇති බවයි. එහෙත් පොලිස් නිලධාරීන් අනතුරු අඟවන්නේ නිසි අධිකරණ බලහත්කාර ක්‍රියාමාර්ගයකින් තොරව එසේ කිරීමෙන් අයිතිකරුම නීතිය කඩකිරීමේ චෝදනාවට ලක්විය හැකි බවයි. තමන්ගේම දේපළ තමන්ටම තහනම් කලාපයක් බවට පත්වීමේ ඛේදවාචකය මෙයයි.

නීතියේ අකුර සහ යුක්තියේ ආත්මය අතර පවතින මෙම සදාතනික ගැටුම සාමාන්‍ය ජනතාව නිරන්තරයෙන් පීඩාවට පත් කරයි. මෙම සංකීර්ණ නීතිමය පැටලැවිලි සහ සැබෑ නඩු කතා පිළිබඳ ගැඹුරු විග්‍රහයක් අපගේ නඩු කවි වැඩසටහන ඔස්සේ සත්කාරකයන් විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබයි.