ଭଲ ମଣିଷ ହେବା କ’ଣ ଦୁର୍ବଳତା? ପଡ଼ିଆର ଝଡ଼ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହାସନର ନୀରବ ଶାନ୍ତି

ନେତୃତ୍ୱର ମଞ୍ଚ ସର୍ବଦା ନିଷ୍ଠୁର ହୋଇଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଫଳାଫଳ ତୁରନ୍ତ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଦୁନିଆ ଆପଣଙ୍କ ଭଲପଣକୁ ଦୁର୍ବଳତା ବୋଲି ଭାବିବା ଆରମ୍ଭ କରେ। ଖେଳ ଜଗତରେ ଏବେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି—ଜଣେ ଶାନ୍ତ, ଭଦ୍ର ଏବଂ ନମ୍ର ମଣିଷ କ’ଣ ଏତେ ବଡ଼ ଦଳକୁ ପରିଚାଳନା କରିପାରିବେ? ପ୍ରଶଂସକ ଏବଂ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବେ ତୀବ୍ର ମତଭେଦ ଦେଖାଦେଇଛି। ଜଣେ କହିଲେ ଯେ ଏହି କୋଚ୍ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧୀରସ୍ଥିର ଏବଂ ସେ ଖେଳାଳିମାନଙ୍କୁ ଚିତ୍କାର କରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇପାରୁ ନାହାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମତରେ, ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ହେଲେ ଭିତରେ ଆକ୍ରୋଶ ଏବଂ କଠୋରତା ରହିବା ଦରକାର। ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଯୁକ୍ତି କଲେ ଯେ ଦଳର ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି ପ୍ରତିଭାର ଅଭାବ ଏବଂ କ୍ରମାଗତ ଆଘାତ। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଲାଗି ରହିଥିବା ଆର୍ଥିକ ବୋଝ ଯୋଗୁଁ ନୂତନ ଖେଳାଳିଙ୍କୁ ସାମିଲ କରିବା ସମ୍ଭବ ହୋଇନାହିଁ। ତେଣୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଫଳତାର କାରଣ ବୋଲି କହିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ୟାୟ। କୌଣସି ପୁନର୍ଗଠନ କେବେ ସହଜ ହୋଇନଥାଏ। କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀର ଏହି କୋଳାହଳ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ମନକୁ ଆସେ—'ସିଂହାସନାରୂଢ଼ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମା'। କାଠ ପଟା ଉପରେ ଚବିଶ କ୍ୟାରେଟ୍ ସୁନା ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ରଙ୍ଗରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପବିତ୍ର ଚିତ୍ର। ସେଠାରେ କୌଣସି ଉତ୍ତେଜନା ନାହିଁ, ନାହିଁ କୌଣସି କ୍ଷଣିକ ବିଜୟର ଅହଂକାର। ଅଛି କେବଳ ଗଭୀର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଶାନ୍ତି। ଆମ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସେହିପରି। ବେଳେବେଳେ ଆମେ ତୁରନ୍ତ ଫଳ ଚାହୁଁ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷ ଗଠନ ହେବା ପାଇଁ ଅପାର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ କରେ। ଭଗବାନଙ୍କ ଯୋଜନା କେବେ ମଣିଷର ତରବରିଆ ଇଚ୍ଛା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ। ଏହି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗଭୀରତାକୁ ନେଇ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଉପସ୍ଥାପକମାନେ ପୋଡ଼କାଷ୍ଟରେ ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି।