برف، صليب ۽ بي پناهه پيار: هڪ فن پاري ۽ گم ٿيل آئيڪان پٺيان لڪل اميد جو داستان

جڏهن اسان لوقا چن جي تصوير ۾ برف کي پائن جي وڻن ۽ ڇت تي آهستگي سان ڪرندي ڏسون ٿا، تڏهن اتي هڪ غير معمولي ماٺ جو راڄ هوندو آهي. اها اها ئي خاموشي آهي جيڪا روح کي ڇهي ٿي ۽ مسيح جي ولادت جي لازوال سچائيءَ کي هڪ نواڻ بخشي ٿي. ان پينٽنگ ۾ مريم جو گلابي چوغو اهڙي ماءُ جي عڪاسي ڪري ٿو جيڪا سڄي جهان جي خالق کي پنهنجي هنج ۾ سنڀاليندي بي انت محبت سان ڏسي رهي آهي. هن روحاني شاهڪار تي تبصرو ڪندي هڪ ماڻهو چيو ته برف ۽ چيني روايتن جو سنگم هڪ اهڙو پرامن منظر پيدا ڪري ٿو جيڪو مغربي فن ۾ ناياب آهي. گلابي رنگ جي نزاکت انسان کي اها ياد ڏياري ٿي ته پاڪ ماءُ اسان جي ڏکن ۾ ڪيتري ويجهو بيٺل آهي. ٻئي طرف، ڪجهه ماڻهن تاريخي سوال اٿاريا ته مسيح بهار ۾ پيدا ٿيو هو، پر گهڻن دلين ان ڳالهه تي اتفاق ڪيو ته نجات ۽ محبت ڪنهن هڪ موسم يا خطي جا پابند ناهن. ان خوبصورت بحث سان گڏ هڪ ٻيو عجيب واقعو تڏهن پيش آيو جڏهن ليگيسي آئيڪانز مان هڪ پراسرار مقدس آئيڪان موصول ٿيو، جنهن جو اصل نالو ڪنهن کي به معلوم نه هو. اهو لڪل راز پڻ اسان کي ياد ڏياري ٿو ته ايمان جون ڪيتريون ئي سچايون اهڙيون آهن جن کي نالو ڏيڻ کانسواءِ رڳو دل سان محسوس ڪري سگهجي ٿو. اها ئي روشني آهي جيڪا بينجمن جهڙن پاڪ دل ٻارن جي ياد کي زنده رکي ٿي، جيڪي سينٽ ڪارلو اڪيوتس وانگر اڄ به خدا جي رحمت واري گهر ۾ چرپر ڪري رهيا آهن. وڌيڪ تفصيل ۽ روحاني رازن لاءِ اسان جي پوڊڪاسٽ جا ميزبان هن دل ڇهندڙ سفر کي وڌيڪ پيار سان بيان ڪن ٿا.