Як вера дапамагае перажыць стужанне: сям'я Бенедыкта Во

Сям'я Бенедыкта Во, якую мы памятаем у гэтую недзелю, не адзіныя ў сваёй баліманні. Кожную недзелю яны сустрэчаюцца з бабушкай і маладзь, каб абмяркоўваць, як вера і жыццё сумесныя. Бенедыкт падарыў нам усім сэнс лягчайшай радасці — яго смех, яго глыток лятеў, яго натхіраенне на код. Калі яго сям'я атрымала веселы дыягноў, яны не адчуваюць сябе адзінам. У дзеця ёсць сілы, якія не павяўляюцца. Яго маці ранілась, каб знайсці яго ў вясной. Яго брат Раян памятае простыя гульні. Яго айці піша ў індзіку: 'Сёння ранам я з Раянам гуляў па праспекту. Я пытаваў, колькі разоў у дзень ён думае пра Бенедыкта. Раян сказаў, што думае пра яго кожны дзень. Мне хлопае ў грудях, — піша айці.' Усе гэтыя рэаліі змяняюцца. Мы не павінны трымаць болісныя новіны ў сябе. Мы павінны дзяліцца іми, каб іншыя чулі, што яны не адзіныя. Бенедыкт шанаваў дзяліцца — і яго сям'я працягвае гэта радзіма. Мы лічым пра дзеця, якое атрымала лёгкую анемію. Мы лічым пра тое, як вера дапамагае перажыць. Мы лічым пра тое, як простыя моманты (м'ак-тэрт, падарожжванне ў Луару, гульня ў прыгоды) дапамагаюць перажыць стужанне. Мы лічым пра тое, як любоў сям'і і бабушкі дапамагае перажыць стужанне. Мы лічым пра тое, як надзея ў болі дапамагае перажыць стужанне. Яго сям'я і бабушка з могутнасцью дзяліцца. Яны памятаюць, што Бенедыкт любіў падзяліцца — і яно падзялілася з намі сваёй унутранай радасцю. Яго смех, яго глыток лятеў, яго натхіраенне на код — усе гэта з намі. Мы не павінны трымаць болісныя новіны ў сябе. Мы павінны дзяліцца іми, коб іншыя чулі, што яны не адзіныя. Бенедыкт шанаваў дзяліцца — і яго сям'я працягвае гэта радзіма. Слухайце 'Памятаюць Бенедыкта — беларускай', каб дзеяться далей з намі.