Касмічны шок: самаробны код раскрыў небяспечны танец Юпітэра і Сатурна, але навукоўцы б'юць трывогу!

Звычайны энтузіяст камп'ютарнага праграмавання выклікаў сапраўдную буру ў супольнасці аматараў космасу. Выкарыстоўваючы толькі папулярную мову праграмавання Python і класічны закон сусветнага прыцягнення Ньютана, аўтар пралічыў гравітацыйны рух планет нашай Сонечнай сістэмы на фантастычныя адрэзкі часу — ад дзесяці тысяч да двух мільёнаў гадоў.

Цэнтрам увагі даследавання стаў эксцэнтрысітэт арбіт — каэфіцыент, які паказвае ступень сплюснутасці траекторыі планеты. Нулявы паказчык азначае ідэальнае кола, а высокія значэнні сігналізуюць пра рызыку збліжэння з суседнімі целамі. Атрыманыя вынікі візуалізавалі сапраўдны касмічны вальс гігантаў: Юпітэр і Сатурн рухаюцца ў выразнай супрацьфазе. Калі адзін з іх выцягвае сваю арбіту, другі імкнецца да ідэальнага кола, няспынна абменьваючыся вуглавым момантам.

Read nextАд шчырага смеху да скандальнай рэкламы: што разбурыла магію бьюці-блізнят Уэлш?

Гэтыя дадзеныя для газавых волатаў цалкам пацвердзіліся класічнымі навуковымі працамі вядомых астраномаў. Аднак сапраўдная драма пачалася тады, калі высветлілася: разлікі для ўнутраных планет, уключаючы Зямлю, не прайшлі належнай праверкі і могуць утрымліваць фатальныя памылкі.

Рэакцыя экспертаў не прымусіла сябе чакаць. Адзін дасведчаны даследчык планетарнай дынамікі, вядомы ў прафесійных кругах пад жартаўлівым імем Доктар Арбіта, выказаў шчырае захапленне. Ён падкрэсліў, што напісанне ўласнага колькаснага інтэгратара — гэта найлепшы практычны трэнажор для кожнага, хто імкнецца спасцігнуць законы нябеснай механікі.

Але іншыя каментатары паставіліся да эксперыменту са скепсісам. Адзін скептык катэгарычна заявіў, што падобныя спрошчаныя мадэлі назапашваюць вылічальную хібнасць за сотні тысяч віртуальных гадоў. Паводле яго меркавання, без прафесійных алгарытмаў і рэлятывісцкіх паправак такія вынікі ствараюць ілжывае ўяўленне пра стабільнасць касмічнага асяроддзя.

Пакуль усе спрачаюцца пра лёс Сонечнай сістэмы, астрафізікі сутыкаюцца з яшчэ большай загадкай на перыферыі Сусвету. Напружанасць Хабла — супярэчнасць паміж рознымі спосабамі вымярэння хуткасці пашырэння космасу — ставіць у тупік нават спецыялістаў НАСА. Новы тэлескоп Нэнсі Грэйс Роман толькі рыхтуецца даць адказы, але праблема застаецца адкрытай.

Вядучыя падкаста падрабязна разбіраюць гэтую супярэчлівую гісторыю і спрачаюцца пра межы магчымасцей аматарскай навукі ў свежым выпуску.