Брат-узломшчык і скарбы пад крэслам: чаму ваш смартфон не такі разумны, як абяцалі

Усе мы прызвычаіліся верыць абяцанням тэхналагічных гігантаў. Нам казалі, што прасунутая сістэма сканавання твару — гэта непрыступная крэпасць, дзе імавернасць памылкі складае адзін выпадак на мільён. Але рэальнасць штодзённага жыцця разбівае прыгожыя прэзентацыі ў пух і прах.

Дастаткова пасадзіць побач двух блізнят, каб уся лічбавая абарона перастала існаваць. Адзін рух рукой, адзін погляд на чужы апарат — і сістэма адкрывае банкаўскія рахункі, прыватныя фатаграфіі і працоўную перапіску. Больш за тое, каб абдурыць камеру, часам нават не трэба быць генетычнай копіяй. Дастаткова проста агульных сямейных рысаў.

Read nextМаленькі ліхтарык баіцца цемры — і пяцігадовы хлопчык ратуе яго адным чароўным словам

Як распавядае адзін сведка, яго шаснаццацігадовая дачка рэгулярна і без усялякіх перашкод здымае блакаванне з тэлефона сваёй маці. Іншы назіральнік узгадвае драматычную бытавую гісторыю: вучаніца малодшых класаў разблакавала гаджэт сваёй старэйшай сястры і напісала яе хлопцу абразлівыя словы, справакаваўшы буйную сямейную сварку. Карыстальнікі паведамляюць пра выпадкі, калі сістэмы прапускалі стрыечных братоў або мужчын з падобнай формай барады.

Калі высокія тэхналогіі даюць збой, людзі пачынаюць шукаць простыя спосабы вырашэння праблем або нават дадатковыя спосабы папоўніць бюджэт. Такім нечаканым скрыжаваннем стаў папулярны савет для пасажыраў грамадскага транспарту: заўсёды правяраць прастору пад заднімі сядзеннямі аўтобусаў у пошуках згубленых манет.

Адны сцвярджаюць, што гэта выдатны прыклад бытавой пільнасці, які дазваляе рэгулярна знаходзіць дробязь і нават банкноты. Іншыя рэзка пярэчаць: такі спосаб палявання за капейкамі сярод бруду і на вачах у іншых людзей не варты ніякіх знойдзеных грошай.

Дзе заканчваецца зручнасць і пачынаецца рэальная пагроза прыватнасці, а таксама ці варта шукаць скарбы пад аўтобуснымі сядзеннямі — вядучыя разбіраюць у свежым выпуску падкаста.