АИ го направи знаењето евтино: што навистина е скапо и дали таа колегиња те сака?

Едно прашање ја разнишува класата на иднината: ако вештачката интелигенција ќе направи знаење, код и аналитика евтини, што ќе стане ретко? Не е прашањето дали некој ќе биде компјутерски инженер или бизнис. Тоа е прашањето што ќе има вредност кога информацијата ќе биде како струја: секаде, но не и секаде скапа.

Единствениот глас што звучи најсериозно вели дека критичкото размислување и либералните уметности се новите заштитни штитови. Со нив можеш да се свртеш кон речиси секоеа индустрија и да најдеш сопствен пат. Другиот глас е многу попрактичен: станувај HVAC техничар. Планетата се загрева, климатизацијата станува потребна, а физичката работа останува човечка за подолг период. Еден шегавец вели „како да се вработи гилотина“, но и тоа открива страв: опасните и физички работи можеби ќе бидат последните што АИ ќе ги допре.

Read nextУживот под землёсен прашем: как сега слова на омбозата са превърнули во страх

Има и глас за водовитинство. Логиката е проста: прво АИ ќе го нападне работата на масата, а роботите ќе дојдат подоцна. Во меѓувреме, занаетот носи добар пар. Еден друг тврди дека ќе имаме „инженери на промпти“, но тоа звучи како работа што ќе трае до следната ажурирање. Поголемиот конфликт доаѓа од оние што вели дека целата рамка е лажна. Ако информацијата е евтина, моделите што продаваат само знаење, податоци или совети се уриваат. Инфо-продуцентот што продава MP3 е надвор од игра; музичарот што создава доживување не е.

Најостриот глас не сака совети за кариера. Тој вели дека изместувањето на работниците преку вештачката интелигенција е природен крај на западниот капитализам и дека најдобрата вештина е револуционарен марксизам. Тоа не е само политички коментар; тоа е тврдење дека индивидуалните пивоти не можат да го спречат системското распаѓање.

Додека пазарите се пресметуваат, една многу помала драма се одвива во канцеларијата. Еден младиот работник се прашува дали колегињата го сака или дали само се измислува. Пред шест или седум месеци ја запознав на работа. На почетокот не се знаевме добро, па јас повремено ја започнуваше разговорите. Постепено станавме поудобни и изградивме пријателство. Не ја гледам често: работи истиот распоред со мене само два до четири пати месечно. Понекогаш работиме заедно во понеделник и вторник, а потоа нејзиното лице исчезнува за неколку недели или месец.

Иако не сме секојдневно, постепено станавме доволно блиски. Нè двојата се удобни да зборуваме за лични работи: претходни врска, сексуални искуства, проблеми што сме ги имале во претходни врски. Ја раскажувам нејзе што ме е нервирајќе бившиот, а таа споделува слични искуства. Таа повремено зборува и за сегашниот партнер и за позитивни работи во нивната врска, а тоа навистина не ме притеснува. Јас сум сам, а таа е во врска.

Секогаш кога работиме заедно, има тоа меко чувство: дали таа ме гледа малку поинаку, дали ми се насмеева со намера, дали ми задава прашања што не се само за работа, или дали тоа се само мојот мозок и мојата самотина? Не сум сигурен дали тоа е интерес или само добриот пријателски тон. Не сакам да ја ставам во незгодно положение, но ниту сакам да пропушtam знак ако постои.

Двата дела на приказната се поврзани со иста вештина: да препознаеш што е вредно. Во пазарот, тоа е да одбереш кој проблем заслужува внимание кога АИ може да генерира илјадници опции. Во канцеларијата, тоа е да одбереш кој сигнал е реален, а кој е само проекција. Судирот, довербата и одговорноста стануваат скапи бидејќи АИ може да пишува, да анализира и да предвидува, но не може да одговара за реални последици.

Најсериозниот одговор е дека реткото не е само знаењето. Тоа е способноста да се поврзе знаењето со доверба, заедница и реално искуство. Ако продаваш само информации, си во опасност. Ако создаваш доживување, идентитет и заедница, имаш нова valuta. Ако си физички занаетчија, имаш временска заштита. Ако си системски мислечки, можеби имаш политичка заштита.

Во втората половина, прашањето за колегињата станува тест за таа иста вештина. Дали интересот е реален? Дали тоа е само мојата самотина што се облекува во нејзини насмевки? Дали таа ме сака или само е добар пријател? Одговорот не доаѓа од еден знак. Тој доаѓа од патерн: дали таа иницира, дали се сеќава на детали, дали ме воведува во нејзиниот свет, дали ме поставува во нејзиниот план, дали ме држи надвор од нејзината врска или ме вклучува во нејзиниот живот.

Бизнис Радар го разбива ова прашање на подкастот: дали вистинската ретка вештина е судирот, одговорноста и довербата, или дали целата рамка е заостарена и дека реалната скапост е системската промена.